dinsdag 15 augustus 2017

VAN WIE IS DIE STAART? - Martijn van der Linden & Joukje Akveld (Gottmer)

In de fijne reeks 'Van Wie Is'-peuterboekjes (bedacht door Joukje Akveld, eerder waren er al heel mooie delen met Thé Tjong-Khing, Annemarie van Haeringen en Philip Hopman) verscheen nu een deel met tekeningen van de geweldige Martijn van der Linden: VAN WIE IS DIE STAART? Vormgegeven door Steef Liefting en mooi stevig op de wereld gezet door uitgeverij Gottmer. Per eerste spread zien we vier dieren (en één keer géén dier) en een staart - en van wie is die staart? Op de volgende spread volgt dan de oplossing. Maar hoe heerlijk zijn die oplossingen! We zien niet alleen het dier, maar altijd ook een vrolijk detail: een tasje aan een vleugel, een hoedje... Hiermee knoopt Martijn van der Linden niet alleen aan bij vorige delen, maar ook bij zijn eigen prentenboekdebuut HET PRINSENKIND (2004). In de laatste pagina's van dit VAN WIE IS DIE STAART worden ook nog eens alle vorige dierenspreads vrolijk samengevat. Een peuterboek vol pret.
 

dinsdag 1 augustus 2017

WIJ WAREN HIER EERST - Joukje Akveld (Gottmer)

De Nederlandstalige non-fictie voor kinderen bloeit. En een van de mooiste bloesems van dit jaar is WIJ WAREN HIER EERST: het verslag dat Joukje Akveld doet van haar reis naar Zuid-Afrika, meer precies van de dieren die ze daar trof, in en buiten speciale opvanginstellingen. Het boek is dik en bont. Niet alleen zijn er Akvelds participerende journalistiek-reportages (waarvan de vorm verschilt, dat is interessant en levendig), maar ook veel en vooral veel mooie foto's, er zijn kaderteksten, safaritips, er is de schone vormgeving van Steef Liefting en er zijn de strooitekeningen van Piet Grobler, die, zoals de schrijfster in het nawoord zegt, Afrikaans DNA toevoegen aan het boek. De veelheid en de precisie maken indruk, en voor kinderen die zoals ik vroeger een ranger van het Wereld Natuurfonds waren is dit boek werkelijk perfect - maar ook voor alle andere kinderen.

maandag 31 juli 2017

AFKOELEN - Selma Noort (Leopold)

Tomas is zo'n jongetje: altijd net iets te snel boos, net iets te snel druk. In een impulsieve actie doet de elfjarige zevendegroeper iets doms, iets dat eigenlijk klein is en zo hersteld had kunnen worden, maar het moment gaat voorbij en dan wordt alles steeds groter en lastiger.
Selma Noort schreef er een goed boek over. In AFKOELEN schildert ze, in een fijn lezend verhaal, een prachtig psychologisch beeld van de aandoenlijke Tomas. De details spreken en we krijgen echt inzicht in hoe hij denkt en wat hij doet.
Noort schreef intussen een sterk oeuvre bij elkaar. Voor DE ZEE KWAM DOOR DE BRIEVENBUS kreeg ze in 2016 een Vlag en Wimpel van de Griffeljury, wat mij betreft had ze er voor AFKOELEN dit jaar weer één mogen krijgen.

dinsdag 18 juli 2017

DE GROTE BOMENROVER - Oliver Jeffers (Hoogland & Van Klaveren) - OSSIP EN DE ONVERWACHTE REIS - Annemarie van Haeringen (Leopold)

Wat fijn, nieuwe prentenboeken van prentenboekmakers die nooit teleurstellen, in dit geval Oliver Jeffers en Annemarie van Haeringen.

DE GROTE BOMENROVER stamt al uit 2008, maar werd nu toch, gelukkig, vertaald. Het is een vrolijk soort detective: iemand heeft takken van de bomen gezaagd, en er wordt een team van speurders en rechters samengesteld. De lezer weet allang wie de schuldige is, en ja, die wordt ook gepakt. Waarna blijkt dat de takken voor iets heel anders worden gebruikt dan vermoed werd. Het grote plezier van dit boek schuilt in de tekeningen, die iets van een heel droge grap hebben: dezelfde timing, hetzelfde weglaten van alles wat overbodig is. Dat de benen en poten van alle personages vervangen zijn door streepjes is absurd, maar voegt eerder iets toe aan de waarachtigheid dan dat het iets wegneemt.

OSSIP EN DE ONVERWACHTE REIS gaat uit van een draadje: een draadje dat ergens ligt, een draadje waar Ossip (een soort kaboutertje) nieuwsgierig van wordt en dat hij besluit te volgen. Daarmee is het boek een pleidooi voor een open blik. Voor het durven nalopen van je eigen doedels, en dan maar zien wat ervan komt. Het mooie aan dit verhaal is dat het niet een sluitend 'plotje' is. De lezer/kijker kan zelf bedenken waar Ossip zich precies bevindt (zo is hij opeens op een tekentafel - die van Van Haeringen, toch?). Het boek lijkt dan ook te zijn wat het propageert: teken maar wat, schrijf maar wat, volg de lijnen die uitgezet zijn, toe maar, je wordt beloond.

DE GROTE BOMENROVER werd vertaald door Berd Ruttenberg.

maandag 10 juli 2017

WERELD VOETBAL ATLAS - Gerard van Gemert & Job van Gelder (Voetbal International Kids)

Leuk idee: een atlas maken aan de hand van voetbalfeiten. De kinderuitgeverij van Voetbal International vroeg aan schrijver Gerard van Gemert (beroemd van vele fictie-voetbalboeken) om alle continenten langs te gaan en van heinde en ver voetbalweetjes te verzamelen. In deze atlas worden de werelddelen een voor een soepel door Van Gemert beschreven - steeds vanuit voetbalperspectief. En dus leren we iets over het land, maar ook over de competities, de belangrijkste clubs en sterspelers, en zijn er grappige feitjes.

Een en ander wordt begeleid door de grootste troef in dit grote boek: de aanstekelijke tekeningen van Job van Gelder. Niet alleen tekent hij 'documentair', als het gaat om landgrenzen, voetbalstadions en clublogo's, maar ook strooit hij met grapjes en verwijzingen en maakt zo het bladeren door deze atlas tot een vrolijk kijkfeestje.

maandag 3 juli 2017

ARISTOTELES & DANTE ONTDEKKEN DE GEHEIMEN VAN HET UNIVERSUM - Benjamin Alire Sáenz (Blossom Books)

Een young adult novel die al tijden getipt wordt, gehypet misschien zelfs, die nu eindelijk in Nederlandse vertaling (een heel, heel mooie, van Aimée Warmerdam) verscheen, zo'n boek kan zo makkelijk tegenvallen. Maar ARISTOTELES & DANTE maakt alle verwachtingen waar.
Soms lees je van die boeken die niet meteen aanvoelen als mogelijke klassiekers, maar waarbij dat dit-is-een-klassieker-gevoel zich langzaam in je nestelt. Precies dat gebeurde me bij lezing van deze roman.
Aristoteles en Dante leren elkaar kennen als ze zestien zijn en doen meteen een vriendschap op die larger than life is. Het is wel duidelijk dat zij samen de 'geheimen van het universum' zullen ontdekken. De geheimen die liggen op het vlak van liefde en seksualiteit, maar ook op het vlak van je gevoelens voor jezelf houden (of juist niet), en, een heel mooi aspect in het boek: van de liefde voor je vader en moeder. Anders dan in veel jeugdboeken hebben beide jongens werkelijk fantastische ouders. Die ook fouten maken, natuurlijk, maar tegelijkertijd willen ze met hun zonen meedenken, en ze willen ze ook met rust laten, maar als het erop aankomt zijn ze in de buurt.
Benjamin Alire Sáenz heeft een onweerstaanbaar boek geschreven, en dat onweerstaanbare bestaat uit veel componenten. De setting (jaren tachtig, onder Amerikanen van Mexicaanse afkomst), de plot, maar vooral de subtiliteit. Daarnaast lees je er als een zandorkaan doorheen. Maar het meest waardevol is het toch de liefde die uit dit boek gloeit. ARTISTOTELES & DANTE ONTDEKKEN DE GEHEIMEN VAN HET UNIVERSUM is een roman die ons in de armen neemt.

Dit boek werd vertaald door Aimée Warmerdam.

donderdag 22 juni 2017

BOER BORIS EN HET GEBROKEN BEEN - Ted van Lieshout & Philip Hopman (Gottmer)

Dat ik fan ben van Boer Boris laat zich na acht eerdere leestips wel raden. Maar ook nu deel negen verschenen is beveel ik die weer graag bij iedereen aan. Dit keer is broertje Berend de hoofdpersoon, want hij breekt zijn been. Ted van Lieshout schrijft droog: 'Hij kan er niet op staan. Hij kan er niet op lopen. We moeten naar de winkel om een ander been te kopen.'
Tekenaar Philip Hopman heeft weer zichtbaar plezier gehad. Op de plaat die bij de bovenstaande zin hoort komt een horde blauwe kippen bezorgd en half in paniek aanrennen. We zien ze linksonder. Rechtsonder ligt de arme Berend (met zijn knalrode overall). Zusje Sam staat er bezorgd gesticulerend naast. Maar boven hen strekt een schitterende Van Gogh-achtige boom zijn takken uit. Op een mager stammetje (dat aardig rijmt met de botjes die we verderop in het boek op de röntgenfoto's zien) leunt een roze bladerdos, die weldadig tegenwicht biedt aan die blauwe paniekhennen. Overigens, om de compositie én de metaforische enscenering compleet te maken, ligt er nog een zielig gebroken takje op de grond. Of nee, er ligt een zaag naast en de tak is dus afgezaagd. Door Berend. Die op die manier zijn been gebroken heeft. Aha.
Zo zijn we nog maar één spread ver. Er volgt nog een fijn berijmd geruststellend verhaal én een beeldwereld die van bont naar geconcentreerd naar weer lekker bont gaat. BOER BORIS EN HET GEBROKEN BEEN is weer een heerlijke mini-opera van een prentenboek. Op naar deel tien.