dinsdag 11 december 2018

EN IK WAS ZIJN HELD - Rindert Kromhout (Leopold)

Blij: er is een nieuwe Kromhout, en wel in de fantastische serie 'vermaarde schrijversfamilies'. Eerst was er de trilogie over de Engelse Bloomsbury-groep (rond Virginia Woolf), bestaande uit de delen Soldaten huilen niet, April is de wreedste maand en Vertel me wie wij waren, gevolgd door het in de lente van 2017 verschenen eerste boek over Klaus Mann, de zoon van 'tovenaar-schrijver' Thomas Mann, Een Mann.

En nu is er dus En ik was zijn held. Zo enthousiast als ik de vorige keren was, zo enthousiast ben ik wéér. Het is waarlijk een uniek project dat Rindert Kromhout aan het volbrengen is.
We volgen Klaus in de begin jaren dertig van de vorige eeuw, als hij een jonge twintiger is, moe van de affaires van jongens die niet meer bij hem zijn en verslaafd aan de morfine, maar ook inmiddels auteur die veel serieuzer genomen wordt, ook door zijn eigen vader. We horen daarnaast opnieuw over zijn zus Erika, die met haar cabaret Die Pfeffermühle furore maakt in Berlijn, en zijdelings over de jongere broer Golo (van wie ik nog steeds hoop dat hij een eigen boek zal krijgen). Intussen draait Duitsland zich naar het nationaal-socialisme. Het kunstenaarsleven in München wordt onmogelijk en de familie vestigt zich in Zwitserland.

Een van de meest interessante kanten aan dit boek is de vraag in hoeverre je je moet uitspreken. Moet engagement hard of gematigd zijn, wat heeft meer effect? Klaus' oom, Heinrich Mann, is radicaal, terwijl Klaus' vader voorzichtig wil blijven. Daarmee is ook meteen de lijn naar het heden getrokken - in onze politiek hardere tijden staan ook wij voor die vraag. Een andere heel mooie parallel is de vrijheid op gendergebied die door deze familie als normaal werd beschouwd, een thema dat speelt in nagenoeg elke tegenwoordige jonge sociale groep.
Maar ook de ontmoetingen met andere schrijvers en uitgevers, en het leven in Parijs, Zürich en Amsterdam is uitermate boeiend beschreven. Waar het evenwel steeds weer om draait is de hunkering van de zoon naar de goedkeuring van de vader. Dat thema, dat decor, die schrijfstijl, deze aanpak, al die elementen samen maken En ik was zijn held weer een van de beste boeken van dit jaar. Reikhalzend uitzien maar weer. Naar meer.

maandag 10 december 2018

JIJ BEGINT - Kees Spiering, met tekeningen van Arlette Straathof (Luitingh-Sijthoff)

Wat was het een bijzonder jaar voor de kinderliteratuur - met een clean sweep voor Lampje van Annet Schaap en een prachtige Theo Thijssenprijs voor Bibi Dumon Tak, plus werkelijk héél veel uitzonderlijk mooie boeken. Maar in het rijtje van de prima kinderboekgebeurtenissen hoort ook het herverschijnen van Kees Spiering. Deze dichter uit het Noorden schreef voor zichzelf gestaag door, maar al sinds 2004 (Geen houden aan, Querido) was er geen nieuwe poëzie meer in bundelvorm verschenen.
Dit jaar zorgde uitgeverij Luitingh Sijthoff ervoor dat aan dat gemis in één keer een einde kwam met de uitgave van de dikke bundel Jij begint.
Achtenzeventig gedichten staan erin, sommige eerder gebundeld, vele ook nieuw. En het is een onontkoombaar boek geworden. Aan poëzie valt natuurlijk weinig te bewijzen, maar toch wil ik beweren dat je deze bundel op goed geluk open kunt slaan, om steevast een juweel te vinden.

Verdorie, ik ga dat bewijzen toch proberen.
Hier volgt de test, poging één:
opengeslagen op bladzijde 90 - 'Als een brief'.
Een gedicht over de angst van een jongen die weet dat hij gepest gaat worden. Met een schitterende openingszin:
'Weer breng ik mezelf
naar het schoolplein.'

En een even intense eindzin:
'Weer breng ik mezelf.
Als een brief
die ik niet schreef.'

Ertussenin: hartkrimpende regels als:
'Maar ik heb nooit gevraagd om
vet, om slechte ogen, een vader
die zelf mijn haar knipt.'
Dat laatste voorbeeld! Ongelooflijk juist gekozen, want het levert ons direct een veel groter beeld van de jeugd van dit kind op.

Nog eens een test:
bladzijde 42 - 'Stille zaal'.
Dit vers gaat over voor het eerst iemand zoenen, of eigenlijk: de pagina die daarmee in je leven omgeslagen wordt. Dat met die pagina in mijn zin hiervoor is lousy gezegd, maar kijk eens hoe Spiering het verwoordt:
'Gisteravond - geloof ik - eindelijk echt gekust.' [Dat 'geloof ik'!]
en:
'Vergeten wie begon. We slowden in de kamer
lampen uit, toen - ik weet niet.' [Dat 'vergeten wie begon', dat 'ik weet niet'!]

In het hart van het gedicht wordt het decor geschetst:
'Lippen aan elkaar met open mond
lege stille zaal met rond plafond.'
Kees Spiering gebruikt niet vaak rijm, maar als hij het doet, zoals hier, is het duidelijk dat de regels er werkelijk om vroegen. In dit geval benadrukt het rijm wat er van belang was die avond: het onwezenlijke, het omhoog staren.

En dan de eindzin:
'er was iets voorbij en begonnen.'
Als dit niet bij de top-vijf-sterkste zinnen uit de Nederlandse jeugdpoëzie van de laatste twintig jaar hoort, dan weet ik het niet meer.

Laatste bewijs:
bladzijde 48/49 - 'Schoonheid'.
Een lyrisch verliefdheidsgedicht, kijk maar:
'Meester vroeg wat 'schoonheid' was.
Nou, dat wist ik
sinds kort

dus ik zei: 'Schoonheid is
hoe ze kijkt. Misschien wel lief
maar dwars door je ogen je hoofd in
zodat je gedachten blijven hangen
als vogels op papier [...]'

'Gedachten die blijven hangen als vogels op papier' is al even prachtig als de andere voorbeelden die de van verliefdheid overstromende jongen uit dit gedicht te berde brengt (het is een gedicht dat over twee bladzijden doorloopt).
Dit vers laat zien dat Spiering niet alleen over verdriet en pijnlijkheden dicht. Hier jubelt het, zozeer zelfs dat de meester de verliefde jongen aan het eind de mond moet snoeren:
'En schoonheid is zéker,'
zei ik toen, 'hoe ze...'
'Ja,' zei meester, 'ja
ik reken het goed.'
Ook nog geestig dus - Kees Spiering bespeelt alle registers.

De tekeningen van Arlette Straathof zijn, met hun simpele lijnen en het gebruik van slechts één steunkleur, helder en raak. Dat is dus een slimme keuze geweest van de uitgeverij. Die sowieso durf heeft getoond door dit alles zo ruim en stevig uit te geven.
Hierboven deed ik drie kleine bewijspogingen, maar ik bezweer eenieder: probeer het zelf! Want  Jij begint is een gebeurtenis, een waardoor je niet alleen hoopt dat Spiering zélf snel nieuw werk zal uitbrengen, maar dat hij ook anderen zal inspireren tot meer jeugdpoëzie. Meesterlijk en aanstekelijk.  

maandag 3 december 2018

HET MYSTERIEUZE HORLOGE VAN WALKER & DAWN - Davide Morosinotto (Fantoom)

Het boek maakte al behoorlijk wat furore in andere landen, en niet in het minst in Morosinotto's eigen land Italië (hij kreeg er de Andersen Award 2017 voor), maar nu verscheen het dan in het Nederlands: Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn, een heerlijk avonturenverhaal.

Bijna 500 bladzijden, maar je vliegt erdoorheen. En dat komt natuurlijk door de actie en de plot, maar vooral door de soepele vertelstijl van de auteur. Ook trouwens door het fijne decor: Amerika aan het begin van de twintigste eeuw. De hoofdpersonen Te Trois, Eddie, Tit en Julie zijn vrienden, hebben een hut in de bayou en vissen op een dag een blikje uit het moeras waarin drie dollar zit. Daarmee willen ze iets spannends kopen uit de beroemde postordercatalogus van Walker & Dawn: een echte revolver. Maar als die een paar weken later tijdens de verzending verward blijkt te zijn met een heel ander voorwerp beginnen de buitelingen. De vier vrienden moeten zelfs op reis, dwars door de staten van Amerika, helemaal naar Chicago.

Ja, heerlijk is vooral het woord dat steeds in je opkomt bij het lezen van dit verhaal. Het is dan ook een boek dat je aan heel veel kinderen kunt geven en aan evenzoveel kinderen kunt voorlezen. Bovendien: het is fantastisch vertaald, nergens schemert er een andere taal door de tekst, heel knap!

Dit boek werd vertaald door Manon Smits en Pieter van der Drift.

woensdag 28 november 2018

HET GEHEIM VAN SINTERKLAAS - Bart Van Nuffelen & Tim Van Den Abeele (De Eenhoorn)

Zoals Droomopa (zie hieronder) gaat over een gestorven grootvader, is dat ook het centrale thema van een ander klein boekje: Het geheim van Sinterklaas, van Bart Van Nuffelen (tekst) en Tim Van Den Abeele (tekeningen). 
De vorm van dit boek is een mooie vondst: de kleine Rik schrijft brieven aan Sinterklaas, en Sinterklaas schrijft terug. Een briefnovelle dus, met als start de brief van Rik waarin hij schrijft dat hij geen cadeaus wil, helemaal niks.
De toon van de brieven is heel klaar en zelfs wat provocatief soms: 'PS: Rocco en Brima zeggen dat u niet bestaat.'  Uiteindelijk draait alles om het missen van opa, en om de geloofscrisis van Rik. Er zit veel in dit boek, zelfs al is de tekst kort en bondig.
De tekeningen van Tim Van Den Abeele zijn sterk: dat begint al op het omslag met de silhouetten van een weglopende opa en kleinzoon. Het hele boek is gevuld met in Sinterklaasrood gegoten filmische beelden van die twee: soms is Rik alleen, soms is hij in een herinneringsbeeld met zijn opa te zien. De tekst, en vooral ook de tekeningen maken dit tot een persoonlijk boekje dat raakt.

dinsdag 27 november 2018

DROOMOPA - Dolf Verroen & Charlotte Dematons (Leopold)

Zo vlak voor het einde van het jaar verschijnt nog een van de boeken van het jaar: Droomopa.
Wat een sieraad!
Dit jaar werd Dolf Verroen 90 jaar oud, en hij schreef misschien wel een van zijn allermooiste verhalen: over het jongetje Thomas dat bij zijn oma en opa logeert, en plotseling sterft zijn opa. De opa die altijd van die gekke dromen had.
Een paar van die dromen schieten Thomas weer te binnen. Ze staan in prachtige kleuren (met een dunne lijntjes-opa) op de pagina's en op de andere bladzijden zien we in zwart-wit de droevige dingen van de eerste dagen na het sterven (maar wel met steeds een hoopvol rood kleuraccentje). Thomas ziet ze aan, hij praat er over met zijn beste vriend Omar, en hij begrijpt veel niet (in heerlijke taal opgeschreven:
'Het is net alsof er iets weg is.
Geen arm of been of zo.
Iets vanbinnen.
Weet ik veel.')
Hier zien we twee grootheden van de kinderliteratuur, Verroen en Dematons, op hun allerbest. Een nuchter, maar toch ontroerend boek over de dood van een opa, zó ongelooflijk mooi van binnenuit een jongetje geschreven - daar kun je alleen maar blij om zuchten. 
Ja, zoals dit boek de liefde viert, vieren we door Droomopa samen met uitgeverij Leopold en vormgever Nanja Toebak (die ook een topprestatie leverden), het liefdevolle schrijverschap van Dolf Verroen.  

dinsdag 20 november 2018

HET MYSTERIE VAN NIKS EN ONEINDIG VEEL SNOT - Jan Paul Schutten & Floor Rieder (Gottmer)

Er is een derde deel van een van de meest geweldige non-fictiereeksen voor kinderen die er ooit in het Nederlands geschreven zijn - die van Jan Paul Schutten en Floor Rieder. Die serie begon met het met een Gouden Griffel bekroonde Het raadsel van alles wat leeft, kreeg een vervolg met Het wonder van jou en je biljoenen bewoners en doet nu de grootste greep met een boek dat vertelt over het heelal, het universum, de tijd, de kleinste deeltjes, multiversa, quantumfluctuaties en nog heel veel meer.

Jan Paul schrijft zelf achterin het boek: 'Nog nooit in mijn leven heb ik met zoveel plezier onderzoek gedaan naar een onderwerp.' En dat is te merken. Met vlammend enthousiasme legt hij de vaak on-ge-loof-lijke ruimte-, tijd- en dimensiezaken aan ons uit. Het knappe is dat het boek een sterke samenhang vertoont. Bijna na elk hoofdstuk denk je: ja, maar hoe zit dít of dát dan? En net op dat moment werpt Schutten die vraag zelf op. De uitleg is vervolgens ook weer Schuttiaans: helder en met humor.

Héél interessant is het laatste hoofdstuk waarin de vraag wordt gesteld of er naast al die astronomische en natuurkundige verklaringen nu wel of niet een schepper of schepster aan het werk geweest kan zijn, en of die vraag de wetenschap in de weg zit of juist aanvult.

De inhoud van dit boek is behoorlijk pittig. Maar zoals Schutten in het begin zegt: 'Lees sommige dingen gerust nog een of twee keer door. Als je een stuk wat vaker leest ga je het vanzelf sneller begrijpen. Bovendien hoef je natuurlijk niet álles te begrijpen. Dat is geen enkel probleem.' Inderdaad begreep ik lang niet alles, maar dat wéét Schutten, want hij houdt de lezer goed in het achterhoofd. Soms denk je 'watwatwat', en dan meldt hij zich even tussen de uitleg door om te zeggen: ja, dit is lastig, maar wacht even, zo meteen snap je het. En dat gebeurt dan ook.

Daarbij helpen ook de prachtige tekeningen van Floor Rieder. Die zijn soms heel concreet, leggen de tekst uit of demonstreren een voorbeeld (dan zie je hoe goed auteur en tekenaar samen hebben gewerkt), maar vaak ook zijn ze grappig en geven ze lucht. En dan zijn er nog van die grote illustraties waar je het liefst een tijdje voor wilt gaan zitten, zo vol met schitterende details zijn ze.

Al voor verschijnen was dit boek naar meerdere landen verkocht, en daar zullen er ongetwijfeld nog veel bijkomen. Jan Paul Schutten, Floor Rieder én uitgeverij Gottmer, plus vormgever Suzanne Nuis hebben een onontkoombaar boek gemaakt voor alle kinderen en volwassenen die nieuwsgierig zijn naar het al en naar het niets.

maandag 19 november 2018

HET GEHEIM VAN DE STILTE - Mireille Geus, tekeningen van ivan en ilia (Leopold)

De reeks Het geheim van bestaat al heel langen heeft ruim zijn sporen verdiend. Er zijn veel kinderen fan, en er waren in de loop van de tijd behoorlijk wat mooie afleveringen, geschreven door bijvoorbeeld Anna Woltz, Rindert Kromhout en Chris Bos. Dit keer een geheim-aflevering van de hand van Mireille Geus. Het geheim van de stilte is een bijzonder deel geworden, omdat we hier niet over een wild avontuur of een onthutsend raadsel lezen, maar over een meisje (Mika) dat het ruziën van haar ouders meer dan beu is. Het boek eindigt met de laatste therapiesessie van Mika, waarbij de psychologe haar nog eens voorhoudt dat ze 'voor zichzelf moet gaan staan' en dat 'als ze zich zichtbaar maakt, niemand om haar heen kan'. Mireille Geus bedenkt een heel aardige metafoor voor dat zichzelf zichtbaar maken: Mika komt langs een wedstrijd paalzitten en gaat meedoen. Vanaf dat moment begint een verhaal over... stilte. Wat volgt lijkt op een luchtig vakantie-avontuur, maar is eigenlijk een vertelling die gaat over het belang van zwijgen, luisteren en werkelijk met elkaar praten. 

woensdag 14 november 2018

LEPELSNIJDER - Marjolijn Hof, met tekeningen van Annette Fienieg (Querido)

Het was even uitkijken naar het nieuwe boek van Marjolijn Hof, maar daar is het dan: Lepelsnijder. Heel anders dan al haar vorige boeken, maar zeker niet minder.
Achterin dit avonturenverhaal schrijft Hof over haar inspiratie, en die kwam, heel bijzonder, van het schilderij Teich im Riesengebirge van de Duitse schilder Ludwig Richter, geschilderd in 1839 (zie afbeelding). Een jongetje met een oude hond en een jongetje, dat is wat we zien. Zij zijn dan ook de uitgangspunten voor dit voor Hof onorthodoxe verhaal. Het jongetje is Janis, die samen met de oude man Frid en hondje Luki in de bergen woont in tamelijk arme omstandigheden. Maar Janis snijdt prachtige houten lepels en ongelukkig is hij niet. Tot Frid op een dag niet meer terugkomt en er een heel andere man - met ezels - voor Janis' neus staat.
Geteich im Riesengebirge - Ludwig Richter
Het boek is dus inderdaad een avonturenboek, maar dan een - en dat vind ik zo fijn - kálm avonturenboek. Niet dat er geen spanning is, maar er wordt niet over de gebeurtenissen heen gesprint, en daardoor ga je echt in en met het boek leven. Janis komt nog in heel andere omstandigheden terecht, er komen heel interessante bijfiguren bij (vooral Ever en zijn zus). En aan het einde wil je vooral: deel twee.

woensdag 7 november 2018

SUZIE GAAT TEKENEN - Jaap Robben/Benjamin Leroy (Gottmer) - BILLY ZOEKT EEN SCHAT - Catharina Valckx (Gottmer)

Uitgeverij Gottmer bracht weer twee prentenboeken uit die het bewijs zijn dat verdere delen in een serie niet minder dan de eerdere hoeven te zijn.

In de Suzie Ruzie-serie verscheen het vierde deel: Suzie gaat tekenen. Het 'Ruzie'-deel van haar naam is verdwenen, maar de jonge Suzie gaat bij het tekenen net zo fantasievol tekeer als ze in andere zaken in de vorige delen deed. Wat ze tekent komt tot leven, en dat is leuk als het om vleugeltjes voor je hond gaat, maar als je een monster afbeeldt dat van het papier af springt is dat toch weer iets heel anders. De tekeningen van Leroy zijn weer net zo fris als altijd (of misschien nog iets frisser? Ik weet het niet zeker, maar dit deel stráált echt). De combinatie van Leroys fijne contourlijntjes en de verfvlekken in de 'kindertekeningen' is heel geslaagd. De spread waarin Suzie op de rug van een tijger zit, samen met 'mannetje Klop' is echt schitterend van compositie.

Catharina Valckx staat altijd garant voor helderheid en kwieke humor, vooral ook in haar Billy-boeken. Billy en zijn vriend Pierke ontdekken in dit deel van de reeks een schatkaart en begrijpen al snel dat ze onder de grond moeten zoeken. Daar helpt mevrouw Mol hen verder, en aan het eind van het verhaal wordt een schatkist geopend... met feest tot gevolg. Opnieuw een aflevering om vrolijk van te worden.

DE KLEINE KONING - Jan De Leeuw & Mattias De Leeuw (De Eenhoorn) - WAT DOEN WE MET TORIBIO - Isol (De Harmonie) - DE BOOMHUT VAN NIEL - Robbe De Vos & Charlotte Severeyns (De Eenhoorn)

Drie bijzondere prentenboeken:

in De kleine koning vertelt Jan De Leeuw een sprookje in sprankelende taal. De kleine koning ziet een ster die groter is dan alle andere en de weg lijkt te wijzen naar een Grote Koning, dus gaat het koninkje op pad, met geschenken. Die geschenken geeft hij onderweg aan passanten die het nodig hebben, en daarna is de ontknoping van het boek zowel vol met wonder alsook wensvervullend. Er wordt gerefereerd aan het geboorteverhaal van Jezus, maar De Leeuw is eigenzinnig, waardoor dit verhaal een mooie, fijn-mysterieuze toets krijgt. De tekeningen van Mattias De Leeuw (geen familie) zijn zwierig als altijd, maar nu ook ingetogen, althans: qua kleurgebruik. In brede platen, die vaak over de grens van de spreads heen lopen schildert hij dit sprookje helemaal open voor de lezer en de kijker.

Ik ben fan van de Argentijnse Isol. Ook haar laatste in het Nederlands vertaalde prentenboek Wat doen we met Toribio vind ik weer fijn. Het is misschien wat minder absurd dan sommige van haar andere boeken (hoewel...) - de besprekingen daarvan lees je overigens hier - maar het is heerlijk om Isols humor en ook haar beeldtaal weer terug te zien. Toribio is een peuter die het zijn ouders niet makkelijk maakt: hij heeft veel te veel energie, en zijn vader en moeder zijn dus doodmoe. Ze raadplegen een dame die met toverachtige middelen hun Toribio in een rustig schepseltje verandert. En dan... (zie het boek voor de toch eigenlijk wel best absurde afloop). Op naar nog weer méér Isol!

In De boomhut van Niel hanteert Robbe De Vos een geheimzinnig taalpalet. Het gaat dan ook over wat een bedroefd jongetje kan doen als het veel te stil wordt, omdat hij zijn opa mist: een geheime boomhut bezoeken, waar die opa dan toch terug te vinden is. De tekeningen van Charlotte Severeyns zijn al net zo tevoorschijn gedroomd als de tekst en als de geheime boomhut zelf. Het levert een sterk sferisch, tastend prentenboek op, met een paar spreads die net zo mooi zijn als het aantrekkelijke omslag.



zondag 4 november 2018

EEN STORMACHTIG JAAR VOOR OLLE EN LENA - Maria Parr (Lannoo)

Een paar jaar geleden verscheen het heerlijke De wonderlijke lotgevallen van Olle en Lena van de Noorse auteur Maria Parr (en daarna haar Tonje en de geheime brief), maar goed, nu grijpt Parr dus terug op haar hoofdduo van haar debuut. Een debuut dat in Scandinavië vele prijzen won, en in de Lage Landen zowel een Boekenwelp als een Zilveren Griffel.
Niet simpel, zo'n deel twee. Maar laat het meteen duidelijk zijn: dít tweede deel is net zo goed als het eerste.

Olle en Lena wonen hoog in Noorwegen, in een soms onherbergzaam klimaat. Ze zijn 'buurtjes', beste vrienden en inmiddels twaalf jaar. Olle heeft drie broers en zussen en Lena is enig kind - ze hoopt vurig dat daar verandering in komt. In dit deel raakt hun vriendschap bedreigd door de komst van een lieflijk (Nederlands!) meisje, dat vlakbij komt wonen. Olle valt als een blok voor haar, en Lena lijkt sowieso steeds woedender te worden. Dan is er ook Olle's opa nog, die niet toe wil geven dat hij ouder wordt en dus nog steeds zonder veiligheidsmaatregelen te nemen met zijn boot Trol de zee op gaat.

Dit boek bevat avontuur (soms héél ruig!), vriendschap en liefde en alles wat daardoorheen schuurt, gezinswarmte, natuur, zee, eenzaamheid, donkerte, licht. En dat in de prachtige stijl van Parr - lees maar:
'Ik dacht meer en meer aan Birgitte. Het was een beetje alsof er een zachte vogel midden in onze klas was geland, eentje die verder keek dan wat er stom en dom aan mensen was.'

Met dit tweede deel wekt Maria Parr leeslust op naar nog meer delen én bevestigt zij haar naam als wereldschrijfster.

Dit boek werd uit het Noors vertaald door Bernadette Custers.  

donderdag 1 november 2018

MAJOOR ROSALIE - Timothée de Fombelle & Isabelle Arsenault (Querido)

Soms hebben we het er in ons huidig kinderboekenklimaat een beetje moeilijk mee: boeken die net niet helemaal in het stramien passen. Die boeken vallen nog weleens tussen wal en schip. Dat kan wellicht gebeuren met Majoor Rosalie, en dat zou zonde zijn, want dit boek is een parel.
Het formaat en de cover doen een beetje prentenboekachtig aan, en de hoofdpersoon - de kleine Rosalie - is vijf jaar oud. Maar we moeten ons niet vergissen: dit is een fijnzinnig verhaal voor kinderen vanaf een jaar of tien - en daarna voor iedereen.

Het boek speelt tijdens de Eerste Wereldoorlog. De vader van Rosalie vecht in de loopgraven, en haar moeder werkt in een munitiefabriek. Rosalie wordt daarom overdag ondergebracht in een schoolklas, waar ze stilletjes op de achterbank moet zitten, tussen de jassen van de oudere kinderen. Daar heeft ze, volgens zichzelf, een geheime missie, want ze ziet zich niet alleen meer als Rosalie, ze is Majoor Rosalie.

Wat volgt is een schitterend, aandoenlijk, pijnlijk verhaal, met een heel bijzondere ontknoping. Timothée de Fombelle is de auteur van de klassieke boeken over Tobie Lolness, en van historische boeken als Vango. In prachtige taal trekt hij ons helemaal de wereld van Rosalie in. Die wordt nog verder in beeld gebracht door de tedere tekeningen van Isabelle Arsenault. Dus: laten we met z'n allen zorgen dat dit warme boek landt - het verdient het.

Dit boek werd vertaald door Eef Gratama.

zondag 28 oktober 2018

CODE KATTENKRUID - Jacques Vriens (Van Holkema & Warendorf)

Het nieuwe boek van Jacques Vriens is een van zijn bijzonderste. Code kattenkruid vertelt het verhaal van een opa die te horen heeft gekregen dat hij ongeneeslijk ziek is en besluit het allernaarste einde niet af te wachten, maar ondraaglijk lijden te voorkomen en, zoals in de ondertitel wordt gezegd, 'vrolijk dood te gaan'. Euthanasie dus (al wordt dat begrip pas in het nawoord genoemd). Maar het is ook het boek van de brugklasser Stijn die onnoemelijk veel van zijn dwarse opa houdt. Samen besluiten ze, nu het nog kan, een fietstocht te ondernemen. Daar zijn nogal wat familieleden tegen, maar gelukkig kan de tocht doorgang vinden, een tocht waar Stijn later, op opa's begrafenis, van zal getuigen, omdat opa hem dat heeft gevraagd.
Het knappe aan dit boek is dat het monter en helder is - twee adjectieven waar ik erg van houd. Vriens' bondigheid zorgt ervoor dat dit boek nooit te zwaar wordt, maar ook dat de kern ervan - de band tussen Stijn en zijn opa - prachtig duidelijk wordt. Het verhaal is een viering van de liefde en gaat daarmee over het leven zelf - en niet zozeer over de dood. Dat zo toegankelijk en toch genuanceerd opschrijven kunnen dus niet zoveel schrijvers. Maar Vriens wel.

donderdag 25 oktober 2018

NAAR DE RAND VAN DE WERELD - Dirk Weber (Querido)

Abe is de jonge hoofdpersoon uit een boek dat ergens in de toekomst speelt, de nieuwe kinderroman van Dirk Weber. De samenleving waarin Abe opgroeit (zonder ouders, dat gaat daar zo) is streng en rechtlijnig: alleen de leiders mogen kennis bezitten en de rechters zijn meedogenloos. Elk kiempje kritiek wordt hardhandig de kop in gedrukt.
Als zoiets weer voorvalt besluit een groepje kinderen te ontsnappen, een van hen is Abe en door zijn ogen maken we de reis mee, de ontberingen, het verraad.
Het bijzondere van Naar de rand van de wereld is dat het een enigszins ongrijpbaar en daardoor heel origineel boek is. Het einde doet je nog lang nadenken over wat er in de hoofden van deze kinderen speelt.
Knap van het werk van Dirk Weber is dat hij elk boek weer zo doet verschillen van het vorige. Naar de rand van de wereld is opnieuw een aanrader.

dinsdag 23 oktober 2018

WAT ALS DIT HET IS - Becky Albertalli & Adam Silvera (Blossom Books)

Twee grootheden van de hedendaagse Amerikaanse young-adult-boekenwereld schreven samen een boek. Adam Silvera kennen we van drie boeken, die in het Nederlands vertaald worden door uitgeverij Clavis (onlangs verscheen het eerste, Op het eind gaan ze allebei dood, zie eerdere bespreking) en Becky Albertalli is natuurlijk de schrijfster van het inmiddels wereldberoemde Love, Simon - vooral ook wereldberoemd door de film. In dit boek ontmoeten twee jongens elkaar in New York, Arthur (vrolijke musicalfan zonder ervaring in de liefde) en Ben (romantische tobber met één recente mislukte relatie achter de rug). De hoofdstukken zijn om en om vanuit Ben en Arthur geschreven, waarbij Adam over Ben en Becky over Arthur schreef. De jongens zien elkaar in een postkantoor en er is instant aantrekkingskracht. Arthur verzint een plan om Ben terug te vinden, wat ook lukt, maar: Arthur zal maar heel kort in New York zijn en moet daarna naar college, ergens ver weg. Daar gaat het boek dan ook over: hebben de jongens recht op hun relatie? Gaan ze het aan - ondanks de tijd? Wat is de rol van hun vrienden? Kun je je vrienden tijdelijk wel op een tweede plan zetten? En wat als een eerste date mislukt? Kun je dat een eerste date gewoon overdoen - maar dan beter? Geeft het leven je tweede kansen?
Ik heb enorm van dit boek genoten. Hoewel het bol staat van de verwijzingen naar de moderne Amerikaanse cultuur gaat het over zoveel fundamenteels dat dat helemaal niet stoort. Het boek swingt, maar het doet je ook nadenken. Het neemt je meteen in voor zowel Ben als Adam en biedt werkelijk het beste wat de twee auteurs in zich hebben. En: fijn dat het zo snel in het Nederlands verkrijgbaar was - het verscheen gelijk met de Amerikaanse editie!

Dit boek werd vertaald door Margot Reesink.


zondag 30 september 2018

LAAT EEN BOODSCHAP ACHTER IN HET ZAND - Bibi Dumon Tak & Annemarie van Haeringen (Querido)

Het was een van de roerendste kinderboekvieringen die ik ooit mee heb mogen maken: afgelopen dinsdag, 25 september 2018, werd aan Bibi Dumon Tak de Theo Thijssenprijs uitgereikt. De prijs was een ode aan de literaire non-fictie voor kinderen, maar veel meer nog een ode aan de constante kwaliteit en de voortdurende brille van Bibi's werk.
Vrijwel tegelijkertijd kwam haar nieuwe boek uit: Laat een boodschap achter in het zand, een bundel non-fictie-poëzie. Ook uit deze uitgave blijkt weer het precieze plezier waarmee Bibi schrijft. In gedichten over evenhoevigen (zoals de gerenoek, de giraffe, de oryx, het nijlpaard en vele andere) swingt ze heerlijk heen en weer tussen grap en informatie, tussen poëzie en interessante details. Ze varieert in vorm: het ene gedicht is een radioverslag van het grote rivieroversteken van een troep gnoes, het volgende is een contactadvertentie.
Annemarie van Haeringen moet geglunderd hebben bij het ontvangen van deze gedichten. Je ziet hoeveel plezier ze had bij het tekenen, en ook zij varieert in vorm en toon. Prachtig zijn bijvoorbeeld de in groen gewas verscholen kleine kantjil en de bijna uitgegumde oryx.
Natuurlijk was elk boek van Bibi al een aanwinst voor de Nederlandse non-fictie voor kinderen, maar deze Dumon Tak/Van Haeringen is óók nog eens een aanwinst voor de Nederlandstalige kinderpoëzie. Waarmee het gelijk van de jury van de Theo Thijssenprijs 2018 opnieuw ruimschoots bewezen is.

P.S. Bijzonder dankbaar ben ik, uiteraard, voor de stem-oproep van de tapir.
 

zondag 9 september 2018

STRUCK BY LIGHTNING - Chris Colfer (Little, Brown Books for Young Readers, nog niet vertaald)

Glee-ster (acteur, zanger) Chris Colfer wilde vóórdat hij ging zingen en acteren altijd al schrijver worden. Dat is hij inmiddels al een tijdje - het zingen en acteren is op een laag pitje gezet. Er zijn van zijn hand behoorlijk wat delen uitgekomen van een leuke fantasy-serie voor kinderen (Land of stories), maar daarvóór verscheen zijn eerste boek: een young-adult-novel (2013). Die kwam dan weer voort uit een filmscenario. De film is uitgekomen (2012), maar deed niet veel stof opwaaien.
Dat Colfer veel gelezen heeft, wordt duidelijk in dit boek. Het is vooral níét braaf, een euvel waar veel boeken-door-beroemdheden-die-het-er-eventjes-bij-doen aan lijden. De hoofdpersoon, Carson, haat zijn middelbare school. Hij is een outcast en geeft iedereen om zich heen er flink van langs. Hij kan zich uiten in zijn stukken voor de (nauwelijks gelezen) schoolkrant. Maar hoe ver komt hij met al dat gesneer? Door een aantal voorvallen realiseert hij zich dat zijn echte entree voor zijn droom-vervolgopleiding (journalistiek) een literair tijdschrift zou zijn. Volgeschreven door hemzelf en... de andere nitwits van zijn school. Maar hoe krijgt hij dat voor elkaar?
Het lukt Carson en het lukt Colfer om het aannemelijk te maken dat het Carson lukt. Het hoogtepunt van het boek is het literaire tijdschrift zelf, met alle, soms hilarische, bijdragen. Daarna glipt het verhaal helaas wat uit Colfers handen, maar veelbelovend blijft dit YA-debuut. Leuk om te lezen als eersteling, om te zien hoe een schrijver zich ontwikkeld heeft.Overigens is er dit jaar ook een nieuwe young-adult-novel uitgekomen, Stranger than fanfiction. Benieuwd daarnaar.



dinsdag 4 september 2018

VERHALEN UIT DE BINNENSTAD - Shaun Tan (Querido)

Vandaag verscheen het nieuwe boek van Shaun Tan en dat is een belevenis. Niet alleen omdat de Nederlandse editie een maand vóór de Engelstalige verschijnt, maar vooral omdat deze Verhalen uit de binnenstad zo wondermooi en zo bijzondermooi is dat hij naar de top van de Shaun-Tan-titels schiet (die op zichzelf al in de top van de geïllustreerde literatuur staan).

In een heerlijk dik boek lezen we vijfentwintig Tan-verhalen waarin steeds een dier voorkomt. Een dier dat op de een of andere bizarre manier in een menselijke omgeving is geplaatst. Of dat nu een grote grijze jak is die verslaafde arbeiders troost biedt na het werk, of een groep nijlpaarden in de geheime dromen van een kindergenie, een grote hangende orka boven de stad, of de tijgers die overal om ons heen sluipen en waar een groep mensen een sterke remedie tegen heeft bedacht (maskers op het achterhoofd dragen).

Het gaat eigenlijk steeds over hoe we leven, en aan welke vergeten waarheid dieren ons herinneren. Alle verhalen (soms een gedicht) zijn intrigerend (en niet simpel, dit is geen kinderbundel), maar dat over de beren die de mensheid aanklagen omdat we al jaren alleen maar volgens ons eigen rechts- en financiële systeem redeneren, terwijl er allerlei andere systemen en wetten bestaan waar we geen weet van hebben en waarin we zware verliezers en ernstige overtreders zijn - dat verhaal dus, legt misschien wel iets van de kern van dit boek bloot.
Elk van de verhalen wordt gevolgd door een fantastische plaat. Het procedé van eerst een verhaal lezen, daarna omslaan en dan pas de beeldversie van dat verhaal zien - beide van de hand van een en dezelfde persoon - is heel spannend. Natuurlijk zijn de platen van Tan weer gloeiend van kleur en vorm.

En dan is er nog de geweldige vertaling van Eva Gerlach. Wat een klus moet dat geweest zijn! Maar - als je dit boek leest dan denk je bij wijze van spreken niet alleen: wat schrijft Tan mooi, maar ook: wat schrijft Tan mooi Nederlands.
Alles bij elkaar genomen is dit boek zo volkomen eigengereid en origineel dat het al op de cover zijn eigen hoge standaard stelt - en daar dan van het eerste verhaal tot aan het laatste beeld rijkelijk aan voldoet.

maandag 3 september 2018

KATVIS - Tjibbe Veldkamp (Querido)

Een kenmerk van je lievelingsschrijvers is dat ze je weten te verrassen. Tjibbe Veldkamp doet dat zeker, in KATVIS, zijn nieuwste boek. Was zijn vorige wat grotere roman voor 'young adult', deze is voor een leeftijdscategorie jonger. Speelde de vorige op het platteland in Groningen, deze grotendeels in de onbekendere wijken van Brussel. Was zijn vorige boek een historische roman, deze is helemaal van nu - compleet met Samsungs en games als Slender.
Met hoofdpersoon Ate creëerde Veldkamp een lieve, veertienjarige jongen die het sociaal niet gemakkelijk heeft. Maar Ate vond een online vriend: Baptiste. Op een dag besluit Ate in al zijn naïviteit naar Brussel te reizen om Baptiste zijn telefoon te geven. Hij vindt hem, o, hij vindt hem, en dan wordt deze roman met de omvang van een novelle een echte road trip, met wendingen en plot turns. Vooral ook mooi is de inkijk die we met Ate krijgen in een heel andere, gevaarlijkere wereld - en daar staat de veertienjarige Groninger dan tegenover, met al zijn liefde en goede bedoelingen.
Veldkamp zorgt voor een mooie afloop, en voor een fijn boek. Lees Katvis

zaterdag 1 september 2018

OP HET EINDE GAAN ZE ALLEBEI DOOD - Adam Silvera (Clavis)


Silvera is een in de Verenigde Staten zeer populaire young-adult-auteur. In Nederland was hij tot nog toe behoorlijk onopgemerkt, maar daar komt in lawinetempo verandering in: al zijn vier boeken komen binnen anderhalf jaar in vertaling uit. Bij Blossom Books verschijnt binnenkort zijn boek What if it’s us, hij schreef het samen met Becky Albertalli (die van Love, Simon), en Clavis publiceert deze winter More happy than not en een paar maanden later al History is all you left me. En onlangs was er dus de vertaling van They both die at the end, zijn allerbekendste boek.

In al zijn boeken komen jongens voor die op jongens vallen, en dat is in Op het einde gaan ze allebei dood dus ook het geval. Het verhaal gaat over Mateo (18) en Rufus (17). Ze kennen elkaar in het begin van het boek niet, maar daar komt verandering nadat ze allebei hun dood aangezegd krijgen en de app Last Friend downloaden, waarmee je in contact kunt komen met lotgenoten: zij die ook gaan sterven.
Ja. Sterven. De samenleving uit Op het einde gaan ze allemaal dood lijkt bijna volledig op de onze, alleen bestaat er zoiets als Death Cast: een ‘service’ die je waarschuwt dat je binnen 24 uur dood zult gaan. Wat volgt is een boek vol emoties (want van wie ga je afscheid nemen? En hoe doe je dat? En wat is leven eigenlijk? Trek je je op het eind terug op je kamer of ga je juist voor zoveel mogelijk nieuwe ervaringen?), en die zijn soms verfijnd en soms nogal van-dik-hout geformuleerd. Zie bijvoorbeeld deze passage, door Silvera genoteerd nadat Mateo een dakloze een flink geldbedrag geeft: ‘Ik kan misschien geen kanker genezen of de honger de wereld uit helpen, maar een klein gebaar maakt soms een groot verschil. Dat zag ik natuurlijk niet tegen Rufus, want mijn klasgenoten lachten me altijd uit als ik zulke dingen zei, en niemand zou zich slecht moeten voelen omdat hij goed probeert te doen.’


Nee, van de stijl moet dit boek het niet hebben. Van de geloofwaardigheid misschien ook niet altijd. Maar wel van de spanning. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de klok: van 0:22 uur tot aan 22:36 uur, in korte stukjes, afwisselend vanuit Mateo of Rufus – of anderen. Daarmee wordt het een echt lekker doorlees-boek. Dat kan Silvera goed: je nieuwsgierig houden, leeshonger opwekken en in lichte porties tóch belangrijke levensvragen aansnijden. Een boek dat je misschien geen literaire prijs zou geven, maar dat wel toegankelijk én ambitieus en voor veel lezers even meeslepend als roerend is. Wie dat voor elkaar krijgt en ook nog eens zo vanzelfsprekend over de jongensliefde schrijft, vergeef je zelfs de gruwelijk flauwe eerste zin van zijn nawoord: ‘Ik heb alweer een boek geschreven en het overleefd!’   

Dit boek werd vertaald door Lies Lavrijsen en Tine Poesen.

maandag 27 augustus 2018

SPREEK JE CHOCOLA? - Cas Lester (Gottmer)

Dit boek is een vondst. Let niet op die titel, want die doet je denken aan een kookboek, of een non-fictieboek over chocola, maar het is toch echt een heel warm fictieverhaal over twee meisjes van twaalf. De hoofdpersoon is Jaz, die drie oudere broers heeft en nogal een rouwdouwer kan zijn, maar ook een vrolijk, dyslectisch meisje is dat het liefst wil dat al haar vriendinnen haar leuk vinden. De tweede hoofdpersoon is Nadima, die nieuw in Jaz' klas komt. Het boek vertelt over hoe Nadima in de klas opgenomen raakt en de beste vriendin van Jaz wordt. Dat klinkt als een doorsnee-boek over vriendschap, ware het niet dat Nadima met haar familie uit Syrië heeft moeten vluchten, en nu een nieuw leven in Engeland op moet zien te bouwen. In een heerlijk vlot lezend verhaal wordt langzaam duidelijk wat Jaz meegemaakt heeft, en de schrijfster laat ons dat helemaal door Jaz' ogen ontdekken. Dat is prachtig gedaan. Door toegankelijkheid, humor en warmte is Spreek je chocola? echt een fantastisch (en belangrijk) boek van nu. 

Dit boek werd vertaald door Sofia Engelsman.

zaterdag 25 augustus 2018

VAN TWEE RIDDERS - Imme Dros & Harrie Geelen (Querido)

Het nieuwste prentenboek van het duo Dros & Geelen is hoog en groot. Het gaat over de tweeling Luuk en Lars, die altijd samen zijn en altijd samen spelen. Riddertje, het liefst. En als er één roept: 'Te wapen!' dan snelt de ander toe om te helpen. Dat laatste kunnen ze nog weleens nodig hebben in hun leven...

Het ontroerende verhaal van Imme Dros gaat vergezeld van ruime, kleurige platen van Harrie Geelen. Die weeral fantastisch zijn: in beelden met een onderrand en een bovenrand, waarin op kleine tafereeltjes nog méér van de handeling weergegeven wordt (of associaties, of spelletjes, of extra figuurtjes) valt een drie- en soms vierdubbele uitbreiding van het verhaal te zien. Opnieuw een heel rijk prentenboek dus.

donderdag 23 augustus 2018

DUIVELSKRUID - Marita de Sterck (Querido)

Marita de Sterck, die we kennen van vele zintuiglijke jeugdromans (zoals bijvoorbeeld De hondeneters of Wreed schoon) schreef een nieuwe young-adult roman, en dat is mooi. Duivelskruid is een roman van drie vrouwen: Yara, haar moeder Iris en vooral grootmoeder Tanneke, die door Yara 'omatan' genoemd wordt. Het is ook een boek over geloof, bijgeloof, volksgeloof. Tanneke wordt al vroeg in haar jeugd geconfronteerd met het beeld van de duivel, zoals dat door de kerk wordt voorgesteld. Hij zal haar haar hele leven lastig blijven vallen. Tanne (zoals ze later wordt genoemd) heeft gelukkig haar kruiden om hem af te weren, en ze heeft een holle boom waarin ze veilig is. Maar tot op haar laatste dagen zal Tanne haar leven laten bepalen door haar angst. Kleindochter Yara ontrafelt in die laatste dagen van haar oma langzaam de geheimen van een tragisch leven, geheimen die consequenties hebben voor Yara's moeder en voor zichzelf. Dit boek is weer net zo zintuiglijk als het vorige werk van de auteur. Duivelskruid is daarmee een volstrekt originele jeugdroman die door niemand anders dan Marita de Sterck geschreven had kunnen worden.  

woensdag 1 augustus 2018

BESTEMMING ONBEKEND - Paul Mosier (Lemniscaat)

Het (naamloze) meisje dat tijdens dit boek dertien jaar oud wordt maakt een lange treinreis, onder begeleiding van iemand van Amtrak, de treinmaatschappij. Ze ontmoet er verschillende mensen, de knappe man die in de restauratie werkt, een oudere heer, een boyscout-jongen - en langzaam durft ze aan sommigen van hen wat meer van haar verhaal prijs te geven. Dat is me nogal een verhaal! Het meisje woonde eerst bij haar drugsverslaafde moeder, tot die stierf aan een overdosis, en daarna bij haar grootmoeder, die ook weer stierf. Ze heeft steun aan een therapeute en aan de mensen die ze tijdens haar leven tegenkwam en in haar het sterke, liefhebbende meisje herkennen dat ze is, maar heel vaak zijn dit passanten. Dat zijn de treinpassagiers ook, maar misschien dat het dit keer anders is en dat ze hen nog eens terugziet?
BESTEMMING ONBEKEND (oorspronkelijke titel is Train I Ride) is het debuut van Paul Mosier en biedt een lief, goed geschreven verhaal over diepe beschadigingen, maar ook over de innerlijke kracht van een meisje dat uiteindelijk de juiste mensen om zich heen krijgt.

Dit boek werd vertaald door Lydia Meeder.

vrijdag 20 juli 2018

ALL AMERICAN BOYS - Jason Reynolds & Brendan Kiely (Simon and Schuster)

Twee auteurs, twee perspectieven: Rashad en Quinn zijn op hetzelfde moment op ongeveer dezelfde plek, maar hun lot is volledig gekleurd door hun persoonlijke achtergrond. Rashad is zwart en wil in een winkel iets uit zijn tas pakken, waarna een achteruit lopende dame over hem heen struikelt, waarna een al te ijverige (witte) politieman Rashad verdenkt van van alles en hem agressief aanvalt. Quinn is wit, ziet het van een kleine afstand gebeuren, vindt het afgrijselijk - om het buitensporige geweld in de eerste plaats, maar vooral ook omdat de politieman Paul is: de oudere broer van zijn beste vriend en degene die als een vader voor Quinn geweest is, nadat zijn eigen vader in Afghanistan omgekomen is. Wat volgt is een belangrijk, spannend, genuanceerd verhaal, waarbij elk van de jongens moet bedenken wat er precies gebeurd is en vooral wat zijn plek in de wereld is. Ik las ALL AMERICAN BOYS met grote betrokkenheid uit. Dit is zo'n boek dat je, door zo goed vanuit deze twee jongens te schrijven, leert welke structuren een leven bepalen. Als je het opzoekt bij online boekwinkels staat er vrijwel altijd bij: wordt vaak samen gekocht met THE HATE U GIVE van Angie Thomas, en dat zegt alles. ALL AMERICAN BOYS kreeg de Walter Dean Myers Award for Outstanding Children's Literature en was genomineerd voor meerdere grote prijzen. Ik las de Engelse uitgave, maar in het voorjaar van 2019 wordt deze Young Adult Novel ook in het Nederlands uitgebracht, bij uitgeverij Blossom Books (maar eerst komt Jason Reynolds' roman-in-versvorm LONG WAY DOWN nog in het Nederlands uit!).

woensdag 11 juli 2018

DE ZWEETVOETENMAN - Annet Huizing & Margot Westermann (Lemniscaat)

DE ZWEETVOETENMAN kreeg in juni een Zilveren Griffel en ik had het nog steeds niet gelezen. Dat kon natuurlijk niet, en ik neem het mezelf ook kwalijk, want het is een UITZONDERLIJK GEWELDIG boek - en tegelijkertijd neem ik het mezelf niet kwalijk, want nu kon ik er alsnog flink van genieten en niet alleen de Griffeljury maar ook alle lezers en recensenten die me voorgingen complimenteren met hun goede smaak. Want ja, DE ZWEETVOETENMAN is dus uitzonderlijk geweldig.
Het begint al bij het idee. Er bestond nog geen boek voor kinderen over de rechtspraak. Maar als het had bestaan was het vast niet zo uitputtend en veelomvattend geweest. Annet Huizing moet werkelijk jaren besteed hebben aan onderzoek, aan formuleren en aan nadenken over de opzet. Want die opzet! Het boek leest heerlijk, en dat komt omdat je stap voor stap, aan de hand van sprekende en vaak grappige voorbeelden, door alle aspecten van het recht gegidst wordt. De blokjes per hoofdstuk zijn kort, er staan begrippen uitgelicht, maar er zijn ook overzichtspagina's, er is een verklarende woordenlijst, er wordt teruggekomen op eerdere onderwerpen en er is als afsluiting een fijne, vrolijke laatste zaak (waar we toch ook weer iets aanvullends uit leren).
Een heel, heel grote bijdrage leverde Margot Westermann. Zij maakte niet alleen de tekeningen, maar verzorgde, zeer waarschijnlijk in nauwe samenwerking met Annet Huizing, de fantastische vormgeving. En bij dit soort complexe boeken is vormgeving de helft van het succes. Dat uitgeverij Lemniscaat er een groot en dik boek van maakte, ruim opgezet, helpt ook.
DE ZWEETVOETENMAN is, kortom, zo'n boek dat maar eens in de zoveel jaren gemaakt wordt, en dus is het, ik zei het geloof ik al, UITZONDERLIJK GEWELDIG.
 

zaterdag 30 juni 2018

AAP OP STRAAT - Leo Timmers (Querido)

Zo langzamerhand kunnen we hem wel prentenboeken-grootmeester noemen: Leo Timmers levert het ene na het andere fantastische boek af. Was er nog niet zo heel lang geleden EEN HUIS VOOR HARRY, nu is er alweer een nieuw hoogtepunt. AAP OP STRAAT is een echte Timmers, wat betekent dat er dieren en voertuigen in voorkomen. Een aapje komt met zijn vader in de file te staan, maar hij klautert over de auto heen en daarna over alle andere auto's, koetsen, vrachtwagens en karretjes. Op elk voertuig gebeurt iets: een koning wordt bediend, een dolfijn zwemt in een aquariumbus, er zijn agenten en dieven, er is een ambulance enzovoort, enzovoort. Het tekstloze prentenboek dwingt tot het verzinnen van een eigen verhaal, en de pagina's worden graag langzaam omgeslagen - want er is veel, heel veel te zien (inclusief vrolijk einde). Ja, AAP OP STRAAT is weer een sprankelende Timmers. 

maandag 18 juni 2018

HET MEISJE EN HAAR ZEVEN PAARDEN - Hadi Mohammadi & Nooshin Safakhoo (Querido)

Marit Törnqvist is betrokken bij een prachtig Perzisch project: Read with me. Dat project brengt kinderen die in moeilijke omstandigheden verkeren in contact met bijzondere boeken. In het kader van dat project ontmoette Marit in Iran heel veel kinderen, maar ook jonge makers. Ze kwam er in contact met illustratrice Nooshin Safakhoo, en begeleidde haar - met als resultaat het geweldige HET MEISJE EN HAAR ZEVEN PAARDEN. Het is een van de eerste boeken van Querido-Kinderboek-dat-weer-Querido-is en getuigt van een mooie ruime visie op kinderboeken. De tekst van dit beeldschone boek is van Hadi Mohammadi en is anders dan alles wat we kennen. Een meisje droomt, en wat ze voor zich ziet zijn zeven onwerkelijk bijzondere paarden. In een associërend, verdichtend (maar niet ontoegankelijk!) verhaal dromen we vervolgens met het meisje mee. De tekeningen van Safakhoo houden een prachtig midden tussen mysterie en vrolijkheid. Het kleurpalet biedt een mooi tegenwicht aan de bonte felheid van bijna alle andere prentenboeken. HET MEISJE EN HAAR ZEVEN PAARDEN is nu al een van mijn favoriete kinderboeken van dit jaar, en wordt nog eens opgetild door de bewerking van de tekst door Imme Dros.