
Marco Kunst schreef een ontroerend boek, waarin zijn Marius geheel tot leven komt. Er zitten prachtige kleine observaties in, als: 'Marius kruipt naar het voeteneinde van zijn bed, waar het warm en donker is. Daar maakt hij zich klein en houdt zijn adem in. Zo zit een kangoeroejong in zijn moeders buidel, denkt hij.'
De volwassenen in dit boek zijn ook levensecht. De vader is zo'n typische zichzelf-en-iedereen-voorbijlopende vader die dingen zegt als: 'Oké. Actie dan nu.'
Het verhaal is mooi opgebouwd en alles wordt bijeengehouden door het beeld van de vlieger. Extra vermelding verdient de prachtige scène waarin Marius en zijn broer gewichtloosheid uit proberen te testen (in een bad met zout). Origineel, en onderdeel van een boeiend, prachtig boek.