DE TROLLEN VAN LEIF - Pieter Koolwijk & Linde Faas (Lemniscaat)

Ravna is acht en stoer. Haar broer Leif is elf en een watje. Dat zijn de uitgangspunten van De trollen van Leif, een kindernovelle van Pieter Koolwijk en het eerste boek dat hij publiceerde na zijn fameuze boeken Luna, en het met een Gouden Griffel bekroonde Gozert. Dat het meisje stoer is en zelfs de leiding krijgt over het Vikingdorp als de volwassenen wekenlang uit plunderen zijn, is verfrissend. Hetzelfde geldt voor de rise and shine die er voor de bibberige Leif in het verschiet liggen.

Leuk Koolwijks zijn typeringen als 'Was je een huilbaby? Dan werd je een halfuurtje in de kou gelegd en leerde je dat wel af. Luisterde je niet naar je ouders? Dan smeten ze je zo ver mogelijk de koude zee in en moest je het hele stuk terugzwemmen. Zo'n dorp was het.' En ook de eindes van alle hoofdstukjes zijn een vondst. Steeds staat daar een ergernis van Ravna over haar broer - lees al die laatste zinnen achter elkaar en je krijgt een samenvatting van hoe haar gevoel over hem verandert. 

Het boek is prachtig uitgegeven, met een stofomslag en veel illustraties in kleur van Linde Faas. Ze treft de noordelijke sfeer mooi met haar waterverftekeningen. Heel bijzonder zijn ook de tekstloze pagina's midden in het boek, de pagina's uit het trollenboek dat Leif van zijn opa heeft gekregen. Ja, aangenaam, deze ruwe én zachte vertelling.

134 pagina's, leeftijd: 8+. Lees of koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.

LUNA - Pieter Koolwijk, met tekeningen van Linde Faas (Lemniscaat)

Vorig jaar verscheen Gozert, een wonder van een boek. In dat boek, over Ties die in Huize Hoopvol (of zoals de kinderen die er verblijven het noemen: Huize Hopeloos) verblijft omdat hij een onzichtbare vriend heeft die Gozert heeft, kwam Luna voor. En Luna, die stemmen hoort, bleef in het hoofd van haar schepper dwalen en vroeg om een eigen boek. Dat is er nu.

Luna wordt geplaagd door meer dan stemmen. Haar thuissituatie is bedroevend, met een tirannieke vader, een gedweeë moeder en drie zussen die of voor de een of voor de ander kiezen. Luna verblijft samen met haar moeder voor de duur van dit boek in een vakantiehuisje, en daar moet het een en ander uitgezocht worden. Wie die moeder en kinderen zijn die zich in een ander vakantiehuisje verschuilen bijvoorbeeld (en wie of wat is toch dat 'El malo' waar ze het steeds over hebben?), maar ook hoe Luna en haar moeder weer tot elkaar kunnen komen. Gelukkig heeft Ties zijn onzichtbare, maar voor Luna zeer hoorbare, vriend Gozert aan haar uitgeleend.

Luna is, net als Gozert, een teder boek dat vooral ontroert omdat het voluit partij kiest voor kinderen die gemangeld zijn. Er zijn maar weinig kinderboeken die over mentale problematiek gaan, en al helemaal weinig avontúúrlijke kinderboeken. Luna is dat wel, en daarnaast biedt het ook een paar mooie sprookjesachtige scènes. Met dit boek laat Pieter Koolwijk opnieuw zien dat hij een schrijver is om goed in de gaten te houden.

248 pagina's, leeftijd: 9+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier. 

   

GOZERT - Pieter Koolwijk, met tekeningen van Linde Faas (Lemniscaat)

Als Gozert er is, is het leven van Ties een groot avontuur. Trollen moeten gevangen genomen worden, er verschijnen maaltijdmonsters op zijn bord, er moeten branden geblust worden en wilde dansfeesten georganiseerd. Alleen - Gozert is niet echt. Dat zeggen de volwassenen om Ties heen. Ties werpt tegen dat Gozert geen denkbeeldige, maar een onzíchtbare vriend is, maar de zaken lopen zo uit de hand dat Ties naar Huize Hoopvol wordt gebracht, waar hij therapie en medicatie zal krijgen. Met als doel: Gozert vergeten. Dat lukt wel én niet, en dat heeft weer met Luna te maken, een meisje dat al in de instelling woont, omdat ze stemmen hoort.

Gozert werd al behoorlijk geprezen, en daar sluit ik me volledig bij aan. Aan kinderromans kunnen vele eisen gesteld worden, maar als een verhaal én grappig én spannend én ontroerend is (en dat is Gozert), dan kan er niet veel meer fout. De gesprekken van Ties en Gozert zijn heel geestig, de opzet van het boek is bijzonder spannend: Ties wil Gozert niet kwijtraken, maar moet nou juist dát doen, en de manier waarop dat gebeurt (of niet gebeurt) legt een onderliggend verhaal bloot en dat is heel ontroerend. Pieter Koolwijk schreef niet alleen een bruisend boek, maar vooral ook een boek met een bodem eronder.

Om dit alles te staven nog een fragment - Ties praat met Luna over een ánder meisje dat volgens Ties niet op de afdeling met zware medicatie zou moeten zitten, alleen omdat ze gelooft dat ze uit de toekomst komt.

'Nou,' zei ik. 'Ze hoort daar niet te zitten. Ze is niet gek. Mensen moeten haar helpen om weer terug naar haar eigen tijd te reizen.'
'Maar zijn er wel mensen die haar geloven?'
'Ik...' zei ik. 'Ik geloof haar.'
Luna glimlachte. Het was de mooiste glimlach die ik ooit had gezien. Een glimlach die op een foto thuishoorde. Een foto in het woordenboek, bij het woord 'mooi'. 
'En zijn er ook mensen die jou geloven?' vroeg ze.

Spannend, grappig, ontroerend, dat zijn de kwalificaties die passen bij dit boek, ik zei het al. Maar het einde van het boek voegt daar nog iets aan toe. Dat maakt dat je na afloop nog een tijdlang verder wilt denken. Kan dit? Hoe zit het eigenlijk met 'echt' en niet-echt'? Gozert noopt tot grinniken, tot verder- en verderlezen én tot nadenken. Van een kinderboek valt niet veel meer te wensen.

254 bladzijden, leeftijd: 9+
Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.