EIGENWIJZE TOBIAS - Ruud Bruijn (De Vier Windstreken)

Varkentje Tobias is zo'n driftige kleuter die druk bezig is de hele zandbak leeg te scheppen. Die in zijn aandoenlijk halfstoere jongensachtigheid misschien net een tikkeltje te brutaal en te eigenwijs is. Zijn moeder geeft hem daarom, als hij de zandbak niet opnieuw vol wil scheppen, een liefdevolle berisping. Waarna Tobias op zoek gaat naar een andere moeder, één die geen bezwaar heeft tegen een luie, eigenwijze en wat besmeurde zoon. Die zoektocht wordt verbeeld in dit heerlijk kleurrijke, ronduit fijne nieuwe prentenboek van Ruud Bruijn. In de dorps- en campingplaten is het gniffelen om de details: een kinderwagen voor vijf biggetjes bijvoorbeeld, of de komische logo's op de douches op de camping. Uiteraard eindigt het boek met thuiskomen, warmte, voorlezen. En - zoals dat gaat - een allerlaatste taak voor Tobias' moeder...

CRUMM... - Ruud Bruijn (De Vier Windstreken)

Tekenaar Ruud Bruijn, die in de jaren tachtig en negentig veel boekomslagen maakte liet in kinderboekenland een tijd lang niets van zich horen, maar hij is weer helemaal terug. En hoe! Met een geweldig prentenboek bij De Vier Windstreken, CRUMM... dat hij niet alleen tekende, maar ook schreef.
Het boek gaat over Cas die houdt van enge verhalen. Hij wil op zijn verjaardag dan ook het liefst een Monsterfeest geven. Zijn vrienden komen verkleed als monsters, maar Cas is eigenlijk wat teleurgesteld over de tamheid van het feestje. Tot het monster Crumm verschijnt, en dat monster zet de hele verjaardag op zijn kop.
Een wensvervullend verhaal dus, maar wat een kleur en wat een bruisende taferelen! Ruud Bruijn heeft echt alles uit de kast gehaald om een waarlijk monsterboek te tekenen. De details zijn schitterend (het confetti-windende monster!) en er zijn prachtige, tekstloze spreads, waaronder die van het huis waar de kleuren uit de schoorsteen spuiten en de laatste plaat die belooft dat het thema van zijn eerstvolgende verjaardag (enge dieren) ook aardig tot zijn recht zal komen. Exuberant en grappig, dat is CRUMM... en fijn dat Ruud Bruijns werk weer te zien is!