DICHTER. gedichten voor kinderen van 6 tot 106: de nieuwe canon - Diverse auteurs (Plint)

De onlangs uitgekomen editie van het tijdschrift voor nieuwe kinderpoëzie, DICHTER., is de zeventiende. Elke keer weer publiceert de redactie een wijde waaier aan nieuwe gedichten, altijd gegroepeerd rond een overkoepelend thema. Meestal is dat thema vrij abstract, maar dit keer kregen de dichters een strakke opdracht: schrijf een gedicht bij de vijftig belangrijkste gebeurtenissen uit de vaderlandse geschiedenis (zoals die vastgelegd zijn in de nieuwe canon). Van veenmeisje Trijntje tot en met 'het oranjegevoel', alles vond zijn plek, en alles vond zijn verdichting. Natuurlijk doet het ene gedicht de lezer meer dan het andere, maar wat knap is: hoewel de opdracht gelimiteerd was werd dit een van de beste DICHTER.-edities. Hulde dus aan de redactie en de makers. Ook het beeld is goed verzorgd: Mia Goes, hoofdredacteur, legt uit dat voor deze aflevering gezocht is naar archiefmateriaal uit musea en beeldbanken. Alles bij elkaar ziet het er sterk uit.

Maar de poëzie verrast het meest. En natuurlijk sprongen daar voor mij enkele gedichten bovenuit. Dat van Kees Spiering bij 'kolen en gas' bijvoorbeeld, over hoe een aardbeving voelt: 

[...] Je kijkt naar de akker

naast de tuin, misschien de nieuwste reuzenmachine

van boer Tonkens of Janssen en dan trilt de tafel niet

beweegt de soep niet in de borden, maar

voelen je voeten het kolken in de aarde en dan 

de knal, alsof iets honderden kilo's zwaars

van wolkhoog op een houten vloer valt. Honden

zo ver je kunt horen. [...]  

 

Een fantastische inzending is er van Bette Westera, die over Annie M.G. Schmidt schrijft en het schaap Veronica, de dominee, de dames Groen samen met nog andere personages uit haar werk op bezoek bij Annie's graf laat gaan. Een heerlijk vers is het gevolg, volledig in Het schaap Veronica-stijl.  

Ook sterk: het gedicht dat Saskia van der Wiel bij het Kinderwetje van Van Houten (kinderarbeid) schreef. In een voortjakkerend gedicht, zonder leestekens of hoofdletters, voel je de fabrieksmachines doordenderen. Het eindigt hoopvol met een omschrijving van hoe het is om naar school te mogen:

[...] 

we leren hoe groot de wereld is vol mensen die dingen

ontdekken vreemde beesten landen bergen steden treinen

woestijnen sterren de zee dat past allemaal in je hoofd

[...]

 

Redactielid Hans Kuyper moet apart genoemd worden: hij nam maar liefst vijf onderwerpen voor zijn rekening, en elk van zijn gedichten is goed. Vooral zijn verhalende, middeleeuwse-ballade-achtige vers over Maria van Bourgondië is een kleine triomf. Wanneer komt er een dikke verzameling van zijn gedichten uit? En dan is er ook nog een fijn kort vers van Remco Ekkers over Karel de Grote, en het geweldige gedicht van Joke van Leeuwen over Sara Burgerhart - waarlijk, koop deze editie van DICHTER. Je hebt er een sterke dichtbundel aan.

 

130 pagina's, koop dit boek bij je lokale boekhandel of bestel het hier.

 

HET GEHEIM VAN DE BEVROREN BOERDERIJ - Hans Kuyper (Leopold)

HET GEHEIM VAN... is een mooie serie. Leopold publiceerde al tientallen delen en zorgde daarmee voor een betrouwbare leesboei voor kinderen die niet al te dikke boeken, met een herkenbaar avontuur, tot zich willen nemen (of willen verzamelen). Natuurlijk zullen er heus mindere delen tussen zitten, maar over het algemeen is de kwaliteit hoog, en regelmatig zitten er bijzonder geslaagde boeken bij, zoals eerder al titels van Chris Bos, Anna Woltz, Gerard van Gemert en Rindert Kromhout.
HET GEHEIM VAN DE BEVROREN BOERDERIJ komt daar nu bij. Hans Kuyper is een van onze betere schrijvers en dat merken we ook weer in deze titel. Het gaat niet eens zozeer om het avontuur (hoewel de met slopen bedreigde boerderij uit de titel op een inventieve manier wordt gered), maar om de mensen in dit boek. Hoofdpersoon Kim is met haar ouders onderweg om haar oma naar een verzorgflatje te brengen. Oma heeft Alzheimer, maar dat maakt het verhaal nog geen zwaar verhaal over ziekte. Kuyper weet iedereen namelijk zo levend te maken, zo geloofwaardig: vader die grapjes gaat maken als hij in een slechte bui is, oma die met zinnen uit oude liedjes reageert op wat er om haar heen gebeurt (en die liedjes worden achterin het boek opgesomd!), mooie wijsheden als 'Je mag best schrikken. Maar bang zijn is zonde van je tijd.', en vileine details over de begeleidster in het tehuis die rondloopt met een button met het woord 'Hoera' erop.
Kuyper weet waar hij het over heeft, hij heeft humor en gaat belangrijke thema's niet uit de weg, maar vergeet tegelijkertijd de kinderen niet. Dat alles zorgt voor een prachtig klein verhaal, met tekeningen (van ivan en ilia) die al even helder en licht zijn als de vertelling zelf. Fijn boek.