DE NEEHOORN - Marc-Uwe Kling & Astrid Henn, bewerking door Jaap Robben (Volt)

Sommige boeken blijven even liggen, en dan lees je ze eindelijk en denk je: waarom heb ik hier zo lang mee gewacht? Dat was bij mij het geval met het prentenboek De NEEhoorn, een boek dat allang een bestseller is geworden, een opmerkelijke prestatie, omdat het zonder mediacampagne is gebeurd.  

Het boek lijkt op een prentenboek, maar heeft veel meer tekst en veel meer grappen, en een verhaalstructuur die je niet vaak bij traditionele prentenboeken ziet. Het gaat over de kleine eenhoorn die eigenlijk altijd tegendraads is, 'nee' zegt, en op zoek gaat naar anderen, waarna hij een wasbeer die steeds 'wat?' zegt, een hond die vooral 'kus m'n kont' roept en een prinses die meer van het 'welles' is, ontmoet. Behoorlijk hilarisch allemaal, en dan hebben we het nog niet over de vele terzijdes. Als in de beste klassiek-toneeltraditie spreekt de verteller regelmatig de lezer aan, in het begin van het verhaal zelfs op rijm, tot hij daar genoeg van krijgt. 

Een van de allerleukste features van dit boek zijn de laatste twee spreads waarin er nog veel meer 'alternatieve' dieren worden samengesteld, heel spitsvondig vertaald door Jaap Robben, die sowieso een groot aandeel in het succes heeft, want zijn grappen zijn écht leuk, en het Duits schemert er nooit doorheen. Heel knap. De tekeningen zijn ook geestig, inventief en kleurrijk, en alles samen rechtvaardigt de hype he-le-maal.

48 pagina's, leeftijd: 5+. Koop of bestel dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.

HET JUNGLEBOEK - naar THE JUNGLE BOOK van Rudyard Kipling - Daan Remmerts de Vries & Mark Janssen (Volt)

Zoals heel veel mensen las ik het oorspronkelijke The jungle book van Kipling niet. Ik zag ook de Disneyfilm pas heel laat, en vond die nogal onsamenhangend. Met dat gematigde enthousiasme begon ik aan de bewerking door Daan Remmerts de Vries en Mark Janssen, maar al snel sloeg die gematigdheid om in gretigheid. Hier geen bijeengeraapt en geromantiseerd verhaal, maar een spannend en opwindend relaas over een wolfjongen, een mensenkind dat opgroeit in het oerwoud.

Dat ligt natuurlijk aan de rijke bron waar Remmerts de Vries uit kon putten (hij koos voor deze uitgave alleen de Mowgli-verhalen, en bracht er een bepaalde lijn in aan), maar ook aan zijn vertelkunst. Hij zorgt dat elk hoofdstuk spannend is, met grappen op de juiste momenten, met zinnen die je naar de zinnen die erna komen slepen - en dan wordt er ook nog waarlijk nagedacht over het verschil tussen dieren- en mensenrijk. De personages zijn aandoenlijk en steeds heel eigen, met als hoogtepunt misschien wel het heel zinnelijke hoofdstuk over de lente, waarin alle dieren opeens lijken te moeten gehoorzamen aan de roep van de 'nieuwe stemmen' en Mowgli, het wolfmensenjong, dat in eerste instantie totaal niet herkent. Ook fijn trouwens: het rauwe van dit boek. In deze versie is Het jungleboek absoluut geen zoet sprookje voor kleuters.  

De tekeningen zijn, net als de bewerking, heel sterk. Goeie keuze van de uitgever om deze twee kunstenaars te vragen samen te werken. Mark Janssen toont de centrale vijand, Shere Khan, in volle glorie en van heel dichtbij, waarmee hij het ontzag en de angst van de oerwoudbewoners goed overbrengt. Maar ook het wilde slingeren van de bavianen, de imposante olifant Hathi en vooral de massaliteit van de 'rode honden' zijn heel krachtig in beeld gebracht. Vergeet dus eventuele nieuwe plannen om deze klassieker nog eens na te vertellen: deze uitgave lijkt me behoorlijk definitief.

136 pagina's, leeftijd: 9+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.       

TIM DE KLEINE BOSWACHTER - Jan Paul Schutten & Tim Hogenbosch, met tekeningen van Emanuel Wiemans (Volt) - WONDERBOS - Medy Oberendorff & Jan Paul Schutten (Lannoo)

Onlangs verschenen twee bosboeken, min of meer tegelijkertijd, en ook al zijn ze bij twee verschillende uitgeverijen uitgekomen, met verschillende illustratoren, op een verschillend formaat, met een verschillende opzet en in een verschillend genre, toch zijn ze familie van elkaar, en dat komt door degene die voor beide boeken de tekst leverde: Jan Paul Schutten.

Tim de kleine boswachter is een heerlijk leesboek waarvoor de landelijk bekende Boswachter Tim (Hogenbosch) de verhalen en situaties leverde. Maar Jan Paul Schutten maakte er een warm en vrolijk fictieboekje van, met veertien hoofdstukken en evenveel avonturen, steeds fijn geïllustreerd door Emanuel Wiemans. Hoofdpersoon is kleine Tim, die samen met vriendinnetje Tippi dol is op het bos. Tims vader is boswachter, en dus mogen ze naar hartenlust in diepe plassen springen (zowel Tims vader als moeder doen mee), een gewond kauwtje in huis houden, een geheime hut bouwen en 's nachts het donkere bos in trekken. Het klein formaat boek is heel aantrekkelijk, en de liefde voor de natuur, maar ook de toegankelijke schrijfstijl en de grapjes bewijzen het leesplezier én het natuurplezier een heel goede dienst.

Dat Wonderbos familie is van dit boek blijkt uit alles wat vriendinnetje Tippi in het laatste hoofdstuk uit Tim de kleine boswachter tijdens haar officieuze boswachterexamen weet te vertellen. Ze móét haast wel Wonderbos gelezen hebben, want sommige weetjes vind je er bijna letterlijk in terug. Dat non-fictieboek heeft haar dan in eerste instantie vooral betoverd door de indrukwekkende, fascinerende grote zoekplaten in zwart-wit. Die luiden steeds een nieuw hoofdstuk in. Op alle platen vallen planten, struiken, bomen en dieren uit het bos te herkennen (een drietal dieren komt zelfs op alle platen voor). Wat volgt is een heldere opzet: eerst een inleidende tekst over de focus van het hoofdstuk, en dan een dubbele pagina met ongeveer zes kleinere stukjes, met illustraties in kleur.

Er valt veel te leren. Over parasieten die parasiteren op parasieten bijvoorbeeld, over de berichten die bomen elkaar ondergronds door weten te geven, over de superslaapjes ('torpors' genaamd) die muizen doen, over hoe bomen slapen (hun takken hangen 's nachts een paar centimeter lager!) en over nog zoveel meer. Aan het eind van het boek staat dan, voor de speurders, een overzicht van alle zoekplaten, waarbij je alle dieren en planten nog eens op kunt sporen. 

Twee geweldige bosboeken dus, die hoe verschillend ook, behalve hun schrijver nog één ding gemeen hebben: na het lezen ervan wil je er meteen op uit. 

Tim de kleine boswachter

128 pagina's, leeftijd: 7+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.

Wonderbos

76 pagina's, leeftijd: 9+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier. 

WIE BEN IK? - Peter-Paul Rauwerda (Volt)

Het aloude tv-spelletje Wie van de drie is precies het spelletje dat Peter-Paul Rauwerda ook speelt in zijn volledig bij het thema van de kinderboek passende Wie ben ik? We lezen een omschrijving van een historische figuur in zijn of haar kindertijd ('Ik droom ervan om te vliegen als een vogel. Wie ben ik?') en we zien Leonardo da Vinci staan, maar ook Charlie Chaplin en Wolfgang Amadeus Mozart. Dan slaan we de bladzijde om en zien Leonardo als kind met aangeplakte vleugels op een kasteeltrans én hemzelf als volwassene onder zijn uitgevonden vleugels. Zo zijn er nog 5 raadspelletjes, en achterin het boek zien we alle historische figuren terug, met een korte omschrijving. 

Het boek is klein van opzet, omvang en prijs, dus het zou een opstapje kunnen zijn naar het zoeken naar meer informatie over de genoemde figuren. Maar dat doet het tekenwerk van Rauwerda wat tekort: in warme kleuren tovert hij ons mooie landschappen voor en de personages zijn levendig en realistisch. Bovendien is de enscenering soms origineel: zo zien we de piramide van Cheops, maar wel met op de voorgrond een verbaasd achterom kijkend grappig knaagdier.

32 pagina's, leeftijd: 5+. Koop dit boek in je lokale boekwinkel, of bestel het hier. 

 

NAAR BED GAAN IS GEDOE - Wessel Sandtke & Marieke van Ditshuizen (Volt)

Het begint al op de schutbladen: daar zien we een vader en een moeder rennend door een labyrint, achter hun zoontje aan, dat hen met zijn knuffels ver vooruit is. In deze dagen van kinderen die thuisgehouden moeten worden zal dat labyrint voor veel ouders een herkenbare metafoor zijn.

In het verhaal, dat door Wessel Sandtke (van wie dit het tweede prentenboek is, eerder verscheen Het geheugen van een olifant, met Jan Jutte) in soepel rijm wordt verteld, is het zoontje zélf aan het woord. Hij wil nog niet gaan slapen, en daar heeft hij allerlei goede redenen voor. Die speelt hij een voor een uit naar zijn ouders, aangevoerd door zijn algemene verzuchting: 'Naar bed gaan is gedoe.' Natuurlijk zal hij ergens in de avond toe moeten geven aan de slaap, en hoewel dat het einde van het verhaal lijkt, is er dan nog een écht einde: de volgende ochtend.

Marieke van Ditshuizen koos voor een vrolijke (enigszins op de auteur gelijkende) hoofdpersoon met krullen. Zijn lievelingsknuffel is een grappig ruimtewezen, met twee heel lange armen. In lichte, waterverfkleuren vertelt ze het verhaal dat de coupletten van de tekst met elkaar verbindt. Zo zien we op de ene plaat hoe het jongetje door zijn slaapkamerraam naar buiten klimt, en op de volgende zien we hoe zijn moeder de deur opendoet en daar heel verbaasd haar eigen zoontje aantreft. Het leuke aan de tekeningen is ook dat we een aantal van de knuffels kunnen volgen, die in navolging van de hoofdpersoon een eigen al dan niet recalcitrant verhaal vertellen. Een heel fijn boek dus, vol van licht, kleur en op elke spread meerdere redenen tot glimlachen. 

Bestel dit boek bij je lokale boekhandel, of hier.