KEIZER EI - Karst-Janneke Rogaar (Kluitman)

Mijn moeder was remedial teacher en van haar hoorde ik altijd hoe alle, maar met name dyslectische kinderen, grote moeite hadden met te bepalen wanneer je een woord met een ei schrijft of met een ij. Er zijn dan ook geen of nauwelijks regels voor. Je moet de woorden gewoon vaak zien en ze zo 'uit je hoofd' leren. Mijn moeder maakte daarom lange opzegverzen waar zoveel mogelijk ei-woorden in stonden - of ij-woorden.
Karst-Janneke Rogaar had vast ook zo'n leerkracht, want aan haar Keizer Ei ligt eenzelfde principe ten grondslag. De ondertitel luidt: alle ei-woorden in één verhaal, en oké, het zijn dan niet werkelijk álle ei-woorden, maar toch duizelingwekkend veel. Rogaar vertelt over de reis van Hei en Teit, die per schip naar een eiland gaan en daar eerst een lakei en later een keizer ontmoeten. Per bladzijde lezen we een stuk of vier regels, en die staan, inderdaad, vol met ei-woorden. Die woorden staan roodgedrukt. Hoewel Rogaar zich in best wat bochten heeft moeten wringen om alle woorden te gebruiken, kwam er toch een avontuur met een kop en een staart uit.

De tekeningen zijn een feest. In donkergroen-wit met steunkleur rood is het genieten van de vreemde figuren (zoals de lakei die een hert is met een lakeienpakje aan). Ook de breiende keizer (de keizer is een ei!) is heel geinig.
Het boek wordt afgemaakt door een mooi register, waar alle ei-woorden (ja ook 'reigerpastei' staat erin!) nog eens na te lezen zijn. En waardoor we begrijpen dat de hoofdpersonen Heid en Teit heten.
Geslaagd boek dus, waarmee het onderweis onderwijs ook nog echt iets kan. En natuurlijk is het nu wachten op deel twee: dat met alleen maar ij-woorden.

70 bladzijden, leeftijd: 7+
Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier. 

HET WERKSTUK, OF: HOE IK VERDWEEN IN DE JUNGLE - Simon van der Geest, met tekeningen van Karst-Janneke Rogaar (Querido)

We moesten er een tijdje op wachten, maar na het meer dan geweldige Spinder (2012) en het evenzeer geweldige Spijkerzwijgen (2015) verscheen vorig jaar dan de nieuwe kinderroman van Simon van der Geest. Door omstandigheden kwam ik er nu pas aan toe om Het werkstuk te lezen, maar dat heb ik deze dagen dan ook vrijwel in één lange haal gedaan. Oordeel: het was het wachten meer dan waard.

Het werkstuk is het verhaal van Eva, die in Nederland opgroeit met een bekende zangeres als moeder en de trouwe Luuk als beste vriend. In het eerste deel van het boek, dat ook 'Het werkstuk' heet, lezen we over haar dagelijks leven, en vooral over het gat dat zich daarin bevindt: ze weet niets van haar vader. Als er op school een projectopdracht is (íets met "biologisch"') weet Eva het meteen: zij gaat schrijven over 'biologische vaders'. Het werken aan dat onderwerp brengt het verlangen om haar vader te leren kennen boven. En ondernemend en vasthoudend als ze is, ontwikkelt zich, nadat ze een paar kleine feitjes boven water heeft gekregen, een plan: haar biologische vader opzoeken in Suriname.

Het tweede deel van de roman, 'De expeditie', begint op het moment dat Eva in het vliegtuig zit, samen met een filmploeg van het Spoorloos-achtige tv-programma Verloren Tijd. In dit tweede deel versnelt de actie. Wat volgt is een wervelende vertelling, waarin de lezer bijna ademloos meegaat in het achternahollen van Eva's avontuur. Waar in het eerste deel van het boek zo prachtig de psyche van Eva wordt geschetst, iets waarvan we al wisten dat Van der Geest het als geen ander kan (zijn vorige twee romans waren ook van die volledig levensechte familievertellingen), zien we nu dat de schrijver ook de spanning beheerst. En natuurlijk vindt Eva iemand - al is het maar de vraag of dit degene is die ze zich voorgesteld had.

De tekeningen van Karst-Janneke Rogaar zijn trouwens heel sterk. Ze geven je net die visuele hulp die je als lezer wilt krijgen, waardoor het decor, Suriname, niet alleen in de beschrijvingen, maar ook in beeld, heel voorstelbaar is.
Maar het mooiste van Het werkstuk is misschien wel de ontwikkeling van Eva's vriendschap met Luuk. Simon van der Geest deed uitgebreid onderzoek voor dit boek, hij sprak met een zangeres, met tv-makers, met veel mensen in Suriname, met zijn zus, die zelf ook een zoektocht ondernam naar haar biologische familie in Suriname - maar hij ging ook op reis door de jungle, en dat deed hij samen met een vriend die hij al sinds de kleuterklas heeft. Aan hem en aan zijn zus heeft Simon van der Geest dit boek dan ook opgedragen, een boek dat dus vooral ook een ode is aan de vrienden die ons hele leven bij ons zijn, de vrienden die we kiezen als onze niet-biologische familie.

400 pagina's, leeftijd: 10+
Bestel dit boek bij je lokale boekhandel, of anders hier.

SPEELTUIN - Mies van Hout (CPNB/Lemniscaat) en PER ONGELUKT - Simon van der Geest (CPNB/Querido)

Puike feestboeken leverde de kinderboekenweek dit jaar op. PER ONGELUKT is een vrolijk avontuur over Ro die zijn moeder moet zien te bevrijden, nadat ze onterecht in de gevangenis is beland. Daarvoor moet hij, samen met zijn vrienden, nogal wat uitvindingen doen - mooi hierbij is het onderliggende thema: wat je zoekt vind je misschien niet, maar je vindt wel allerlei andere zaken die de moeite waard zijn! De tekeningen van Karst-Janneke Rogaar zijn een sterke bonus.

Net als vorig jaar is het kinderboekenweekprentenboek weer van grote klasse. SPEELTUIN is prachtig van kleur en vorm maar het is ook heel inventief. Een boek als een game - maar dan leuker en toegankelijker. De kinderen en de dieren (steeds komt er eentje bij) gaan op zoek naar de speeltuin en net als het boek van Simon van der Geest is ook hier de boodschap: het gaat niet per se om het einddoel dat je jezelf van tevoren stelde.
SPEELTUIN is een van de absolute hoogtepunten in het prentenboekenaanbod van dit jaar. Jammer dat het geen Penseel kan krijgen, want dat is dit boek zeker waard.