IK ZAL JE BEWAREN - Jeska Verstegen (Querido)

Jeska Verstegen kennen we als tekenares en prentenboekmaakster. Ik zal je bewaren is haar jeugdromandebuut. De titel klinkt als een belofte, en is dat ook: dit moet de schrijfster aan haar grootmoeder (haar 'bomma') beloofd hebben. Het gaat om het bewaren van de herinnering aan het meisje dat even oud was als de moeder van de hoofdpersoon, maar omgekomen is in vernietigingskamp Sobibor.

Heel mooi en teder beschrijft Verstegen de gevoelens van de jonge Jeska. Haar moeder wil absoluut niet dat er over de oorlog wordt gepraat. Als op school Oorlogswinter wordt voorgelezen, moet Jeska de klas uit. Maar oma, die door stevige medicatie af en toe de episodes uit haar leven door elkaar haalt, heeft een fotoalbum. Daar staan de omgekomen familieleden in. Het is in eerste instantie door dat album, en later door het lezen van bijvoorbeeld Anne Franks Het achterhuis, dat Jeska stapje voor stapje achter de waarheid komt.
Tegelijk met die ontdekking loopt de persoonlijke ontwikkeling van Jeska, die van een speels en onbezorgd meisje iemand wordt voor wie de wereld opengaat. Of, zoals ze zelf zegt: 'Voor mij was spelen eerst ook genoeg. Dat herinner ik me nog. De dagen duurden eindeloos. Het ene moment was ik een toverfee, het andere moment een kabouter. Hoe kan het dat het nu anders is?'

Ik zal je bewaren is een verrassing: een klein en precies, waargebeurd verhaal dat met fijne penseelstreken toch heel helder schetst hoe onze persoonlijke geschiedenis altijd meebepaalt wie wij zijn.

176 pagina's, leeftijd: 11+
Bestel dit boek bij je lokale boekwinkel, of anders hier.     

OME JAAP HEEFT ZEVEN ZUSSEN - Bette Westera, met tekeningen van Jeska Verstegen (Zwijsen)

In een serie die aansluit bij leesmethode Estafette verscheen al een tijdje geleden een heel aardig versjesboek. Het werd geschreven door een van onze bekendste dichters: Bette Westera, In het vrolijke Ome Jaap heeft zeven zussen staan vijftien verzen over familieleden. In strofes met heldere en strak gehanteerde rijmschema's, en met een lekker voorleesbaar metrum, vertelt Westera over verre neven, lelijke ooms en rare tantes.
De tekeningen van Jeska Verstegen zijn met zichtbaar plezier gemaakt, en beslaan steeds een hele bladzijde naast ieder gedicht.

Mijn drie favoriete verzen zijn 'Als' (waarin een jongetje zich afvraagt wat er van hem geworden zou zijn als zijn moeder zijn tante was), 'Ome Jaap' (waarin virtuoos rijmend verteld wordt dat er allerlei apen, schapen, zussen en poezen in het bed van deze oom liggen) en vooral 'Oer-opa', dat gaat over 'de opa van de opa van de opa van de opa van de opa van mijn opa', en zijn dagelijkse bezigheden. Met een heel geinige dubbele laatste strofe (excuus voor de spoiler) -

'Hij was een echte jager.
Hij ging nooit naar de slager,
maar holde door de bossen
en daar schoot hij dan een beest.

Hij zocht met oma samen
naar bessen en naar bramen.
Als hij dat nooit gedaan had,
dan was ik er niet geweest.'