Posts tonen met het label merel eyckerman. Alle posts tonen
Posts tonen met het label merel eyckerman. Alle posts tonen

zaterdag 9 april 2022

HET VERLEGEN VOGELTJE - Jan Paul Schutten & Liset Celie (Gottmer) - OPRUIMEN DOE IK MORGEN - Merel Eyckerman (Gottmer)

Er zullen niet veel kinderboeken zijn met een groenling in de hoofdrol. Dit lieve vogeltje, met zijn opflitstende groene strepen, is ook in het prentenboek Het verlegen vogeltje geen rauwdouwer. Het is verliefd op een groenlingvrouwtje, maar durft haar dat niet rechtstreeks te zeggen. Hij schakelt een andere vogel in, en dan volgt er een heerlijke reeks van spraakverwarringen, die steeds kolderieker worden en de groenling steeds verder van zijn doel lijken te brengen. Tot de cirkel heel mooi rond komt... Een heel fijn en grappig prentenboekverhaal, waarbij je ook nog eens, mede door de strakke, kleurrijke tekeningen van Liset Celie, kennis opdoet van allerlei vogelsoorten.

Het jongetje dat de hoofdpersoon is in Merel Eyckermans Opruimen doe ik morgen komt maar niet toe aan écht zijn spullen op orde brengen. Door zijn ongebreidelde fantasie kan hij het niet helpen dat hij in alles wat hij ziet een aanleiding voor een nieuw spel vindt. Een heel herkenbaar gegeven, maar het is zó fijn in beeld gebracht door Merel Eyckerman. Ik hou van haar tekenstijl, die veel zachte kleuren en fijne lijnen combineert. O, wat zijn die lijnen trefzeker. En hoe schoon bouwt ze altijd haar bladzijden op! Opruimen doe ik morgen is weer eens zo'n prachtige synthese van toegankelijk en artistiek.  

Leeftijd: 4+. Koop of bestel ze bij je lokale boekhandel, of anders hier (Eyckerman) of hier (Schutten/Celie).


donderdag 7 september 2017

MIJN ZUSJE HEEFT HET KLEINSTE HUIS - Merel Eyckerman & Marjet Huiberts (Gottmer) - PLASMAN - Benjamin Leroy & Jaap Robben (Gottmer)

Twee fijne nieuwe Gottmer-prentenboeken: in MIJN ZUSJE HEEFT HET KLEINE HUIS onderzoekt Marjet Huiberts in de fijn rijmende tekst allerlei woonvormen binnen een familie. Flat, bejaardenhuis, villa, rijtjeshuis - maar ook twee tantes samen, een deftige oom en tante, en alleenstaanden. Merel Eyckerman maakte er prachtige prenten bij, waarin de heldere behuizingen (in dunne lijnen) mooi combineren met de figuren van de mensen die ze bewonen. Het kleurgebruik is dat van een frisse nieuwe lentedag: bont maar zacht. Het boek eindigt in een mooie, zichzelf in de compositie omarmende, tekstloze spread waarin alle familieleden bijeenkomen rond de nieuwste aanwinst, het zusje dat even tevoren nog het fijnste, kleinste huisje bewoonde.

In PLASMAN is de stad in gevaar: de Verschrikkelijke Sneeuwman komt eraan. Maar alle superhelden hebben redenen om niet in actie te kunnen komen - en dus moet Plasman het doen. Het boek is een kijkfestijn geworden. De timing die Jaap Robben in zijn tekst legt zie je in beeld gespiegeld, met vele extra effecten. De superheldenmoeders die zich over het (dan nog) nietsnutje Plasman heen buigen, de vliegende Plasman die een strakke rechte lijn naar een urinoir plast, de overzichtsplaten van het stadje, met een piesgeel standbeeld, op elke spread is er grinnikend iets aan te wijzen. Het plezier dat Benjamin Leroy overduidelijk heeft gehad bij het tekenen spettert evenzo vrolijk het boek uit.
  

zaterdag 21 mei 2016

JIJ TUSSEN VELE ANDEREN - Merel Eyckerman & Siska Goeminne (De Eenhoorn)

Op de cover staat een jongetje dat op zijn buik een aantal genummerde stippen tot een tekening verbindt - en dat is een mooie metafoor voor opgroeien: we maken een stippenpatroon af totdat we een idee hebben van hoe we onszelf kunnen uittekenen. De tekst van JIJ TUSSEN VELE ANDEREN is geen verhaal, Siska Goeminne schreef een licht-filosofische tekst die aangeeft dat er weliswaar vele, vele mensen om je heen zijn, maar dat jij altijd uniek zult blijven.
Mooi, maar dit boek is vooral het boek van Merel Eyckerman. Op elke bladzijde verbaas je je weer over haar fijnzinnige kracht. Blader het door en zie hoe knap ze is in het opbouwen van de pagina's. De kijklijnen zijn nu weer dwarrelend over de pagina, dan weer cirkelend om een centraal gegeven, dan vooral verstrooid, als in een zoekplaat. En dan die prachtige kleurvoering: in zacht palet maakt ze een bont geheel dat evenwel nooit de voorstelling overvleugelt. Er zijn heel wat mensfiguurtjes waar je een klein schilderijtje van zou willen hebben: van de prachtige Afrikaanse moeder met haar baby op de rug tot vooral de jongen die met zijn Stromae-kleren zijn sokken ophijst. Naast een passage over geluk versus depressie tekent Eyckerman een gebogen man die een zwarte wolk op zijn rug meetorst, maar de bovenkant van de wolk kleurt roze, en daar ligt een dame in bloemetjespak van het vervoerd worden te genieten. Eyckerman heeft van JIJ TUSSEN VELE ANDEREN een verrukkelijk prentenboek gemaakt.

zaterdag 18 oktober 2014

DE JACHT OP DE SABELTANDTIJGER - Pieter van Oudheusden/Benjamin Leroy - ZELDA DE PIRAAT - Pieter van Oudheusden/Merel Eyckerman (De Eenhoorn)

Uitgeverij De Eenhoorn eert de onlangs overleden Rotterdamse schrijver Pieter van Oudheusden met twee blinkende prentenboeken. Van Oudheusden schreef over de oertijd (DE JACHT OP DE SABELTANDTIJGER) en over piraten (ZELDA DE PIRAAT) en in beide gevallen is de tekst gevat en voorzien van een vrolijke plot. Bij ZELDA schiet je op de laatste pagina zelfs flink in de lach.
Bij de beide boeken is heel feestelijk beeld. Merel Eyckerman tekende een heerlijke bende piraten - en, verderop in het boek, een heerlijke bende piratenmoeders. Ze zijn zo divers als hun namen aangeven en de enscenering en het kleurgebruik maken het boek tot een uitschieter. Datzelfde geldt voor wat Benjamin Leroy deed in de DE JACHT OP DE SABELTANDTIJGER. Hij houdt het precieze midden tussen karikaturaal en verhalend, zijn opgejaagde dieren zijn hilarisch, en ook hier een vrolijke bende: die van de oerstam, waaruit Olun extra wordt belicht. Hij wordt namelijk de eerste rotstekenaar, en ook die rotstekeningen zijn prachtig. Twee heel fijne boeken, met goede teksten van een betreurd schrijver, die door twee van de beste tekenaars in vrolijk zonlicht worden gezet.
 

zondag 28 oktober 2012

JOSEPHINA, EEN NAAM ALS EEN PIANO - Jaap Robben & Merel Eyckerman (De Eenhoorn)

'Oma's zijn oud. Heel oud. Sommigen waren er al voordat de dinosaurussen bestonden.' Zo begint JOSEPHINA, een prentenboek over een oma en haar kleinkind, over de tijd die oma's achter zich hebben en misschien vóór zich. Er zijn meer prentenboeken over dit thema, maar zelden zijn ze zo mooi geschreven als dit zowel poëtische alsook nuchter-grappige verhaal van Jaap Robben.
Zelden zijn ze ook zo mooi getekend. Merel Eyckerman omlijst alles met bloei - bloei van rozen en andere bloemen (ze zijn bijna op elke plaat te zien en wijzen vooruit naar hoe het kleinkind de toekomst van oma ziet) - maar ook bloei van kleur, van warmte, van een perfecte keuze voor detail en de juiste dosering van grappige absurditeiten. Zo groeien op de tafel waaraan oma foto zit te kijken óók kleine eilandjes met palmbomen. En in een strandscène aan de rand van een voorstelling staat een levensgroot ijsje rechtop in het zand. De patronen van jurken, tapijten en zwemdino's contrasteren prachtig met egalere kleurvlakken (zoals dat van de zee of de piano) en dat alles bij elkaar maakt dat je het prentenboek uiteen zou willen halen en elke bladzijde los zou willen ophangen. Dit boek is een pracht.

zaterdag 20 oktober 2012

WAAR IK BEN - Diet Groothuis & Merel Eyckerman (De Eenhoorn)

Dit is het jaar van een heropleving van dichtbundels voor kinderen. Er is al veel moois verschenen, maar hier is dan het sterke debuut van Diet Groothuis: in vierenvijftig verzen dicht ze losjes, maar ook precies. Ze strooit niet al te kwistig met rijm, maar wel nét genoeg om de regels bij elkaar te houden. Haar blik op de wereld piept vanuit de herkenbaarheid over het randje naar het bijzondere, het uitnemende van dat wat er om ons heen is - waardoor we met een klein tikje tegen ons hoofd toch anders gaan kijken. De gedichten worden werkelijk strálend begeleid door de tekeningen van Merel Eyckerman. Wát een precisie, wat een elegantie, wat een ingehouden blijheid, wat een kleurgebruik. Door het welhaast perfecte samengaan van haar beelden met de gedichten weet ze het boek een gaafheid mee te geven die ook vanzelfsprekend aandoet: zó moet dit boek eruit zien, en niet anders. Het boek is daarnaast schitterend vormgegeven en gedrukt, en dat alles samen zorgt ervoor dat we met WAAR IK BEN een van de mooiste boeken van het jaar in handen houden.