TINTELVLINDERS EN PANTOFFELHELDEN - Sanne te Loo, met gedichten van Hans & Monique Hagen, Joke van Leeuwen, Simon van der Geest, Erik van Os & Elle van Lieshout, Pim Lammers en Bette Westera (Querido)

Een verrassend nieuw kinderpoëzieprentenboek met gedichten over de vier basisemoties: angst, vreugde, boosheid en verdriet, dat is Tintelvlinders en pantoffelhelden. Verrassend vanwege de kwaliteit van de gedichten, en vooral verrassend vanwege de schitterende tekeningen van Sanne te Loo.

Allereerst de gedichten. Zes dichters (waarvan twee duo's) schreven elk vier gedichten. Níéuwe gedichten, en dat is altijd fijn - dit boek is geen compilatie, geen verzamelbundel, nee, alle verzen zijn fonkelverse verzen. Het boek begint en eindigt met Joke van Leeuwens werk, en dat is niet voor niks. Haar eerste bijdrage ('Draken'), die zo begint: ik heb/mhmuhmama/ze gugguhgezien/de duhduhduhdraken, is ronduit fantastisch. De taallol en de eerlijke draai aan het einde maken van dit gedicht net zo'n klassieker als haar bekende 'Lijmen', met aan het eind de begrippen volentje, veukentje en vargeltje. Haar laatste gedicht uit de bundel, 'De dingen in de nacht', is heel anders van vorm, maar verwoordt het heerlijke gevoel van iemand die wakker wordt in de nacht en in de nachtelijke stilte zin krijgt in de dag.

En dan bevat Tintelvlinders en pantoffelhelden ook nog een paar andere klassiekers in wording. Het prachtige 'Oefenen' van Pim Lammers bijvoorbeeld, of het ontroerende 'Huilen' van Bette Westera. 

Al die sterke bijdragen worden omhooggetild door het fantastische werk van Sanne te Loo. Ze tekende bij alle gedichten dieren als hoofdpersonen, en dan vooral jonge dieren. Hoogtepunten opsommen is ondoenlijk, want naast door haar kleurrijkheid en de verrassende invalshoeken blinkt Te Loo vooral uit in het weergeven van de emoties op de gezichten. We zien het al op het omslag. In de gondels van een denkbeeldige dierenzweefmolen zien we een hondje met bravoer, een chagrijnig buldogje, een misselijk zwijntje en twee verstarde katjes. In het binnenwerk voegen zich daar onder andere bedachtzame katjes, een intens tevreden vosje, een woedende kater onder de douche (bij alweer een mooie Joke van Leeuwen), een ondersteboven hyperend schommelende dalmatiër, een koppig wolfje, een hondje met heimwee en nog heel veel meer bij. Alle tekeningen zijn verrassend, ik zei het al, en soms word je er echt stil van: het doodsbange, ineengedoken katje bij het gedicht 'Bangst' bijvoorbeeld, met op de achtergrond een blauw ingekleurde nachtmerrie, of het katje op de rug van een eenhoorn bij 'Verlangblijst', tegen aan decor van in silhouet getekende bloemen en andere mooiigheid: ik zou het zo kopen om aan de muur te hangen. Al met al dus een rijk kleinood, deze uitgave.

56 bladzijden, leeftijd: 6+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.

EEN DIK JAAR JULIA & OT - Elle van Lieshout & Erik van Os/Sandra Klaassen (Lemniscaat)

Eerder schreven Elle van Lieshout en Erik van Os al twee afzonderlijke bundels over de dagelijkse belevenissen van de kleine Ot en zijn wat oudere zus Julia. Die boeken komen samen in EEN DIK JAAR JULIA & OT, waar ook 31 nieuwe verhalen en versjes in staan. Bovendien bevat deze uitgave splinternieuwe tekeningen door Sandra Klaassen.
Het is een rijk boek geworden. Het is bijna een apart genre binnen de kinderliteratuur: dagelijkse belevenissen van kleuters. Zo zijn er reeksen van Miep Diekmann (Hannes en Kaatje), van Lydia Rood (Rozemarijn), van Francine Oomen (Saartje en Tommie) en van Marieke Smithuis (Lotte en Roos). Maar met Julia & Ot voegden Van Lieshout & Van Os een heel fris duo toe.
In dit dikke boek wordt de loop van een jaar losjes gevolgd. Elk verhaal bevat herkenbare elementen, maar zeker ook authentieke toevoegingen. Dat zit hem met name in de fijnzinnige humor. Lees bijvoorbeeld dit  gesprekje uit het verhaal SLAGROOMTAART EN OORLOG:

'Nee,' zegt papa. 'Nou ja, er is altijd wel ergens oorlog, maar dat is ver weg.'
Ot likt zijn mokkavingers af en blaast met zijn rietje bellen in zijn appelsap. 'Hoe ver weg?'
Papa wijst naar de zee. 'Heel ver weg. Helemaal aan de andere kant van de zee. En dan nog veel verder.'
'En kan de oorlog dan niet hier komen?' vraagt Ot.
'Nee,' zegt Julia, 'want de zee ligt ertussen.'
'O,' zegt Ot, 'hebben ze daarom overal zeeën tussen gelegd?'

Een extra troef van dit boek zijn de versjes. Die zorgen voor een prettige afwisseling en hebben precies dezelfde montere sfeer als de verhalen. Daarbij is het boek ook mooi groot uitgegeven, met full-colour tekeningen en een stofomslag - een heel fijn voorleesboek dus.

RIDDER FLORIAN MAAKT VRIENDEN - Marjet Huiberts & Philip Hopman (Gottmer) ** EN HOE KOMT TOCH EEN OLIFANT AAN AL DIE KILO'S GRIJS? - Elle van Lieshout & Erik van Os & Alice Hoogstad (Lemniscaat)

Twee fijne prentenboeken. In RIDDER FLORIAN MAAKT VRIENDEN, het vervolg op RIDDER FLORIAN moet Ridder Florian de Bange weer een aantal gevreesde tegenstanders onder ogen zien. Gelukkig valt elk avontuur prettig anders uit dan Florian verwacht, en aan het einde is er zelfs een flinke hoeveelheid nieuwe vriendschap voor hem in zicht. Marjet Huiberts teksten op rijm lezen heerlijk en de bonte tekeningen van Philip Hopman nodigen uit tot kijken en weer kijken. 

De hoofdrol in EN HOE KOMT TOCH EEN OLIFANT AAN AL DIE KILO'S GRIJS? is ook voor de tekenaar. Voor Alice Hoogstad in dit geval. Wat een feest heeft ze van dit boek gemaakt! In het vrolijke gedicht van Elle van Lieshout en Erik van Os gaat Polle met zijn opa naar de dierentuin en stelt eindeloze vragen over het ontstaan van het uiterlijk van de dieren. Hoogstad geeft het antwoord: de olifant werd door een metselaar in elkaar gebaksteend, de leeuw gaat naar de wufte kapper, de flamingo's leren hun krullen van een balletjuf. In haar brede platen is van alles te zien, een buitelende wereld, met verwijzingen naar de kunst, naar de middenstand, naar van alles en nog wat. In kaders aan de rand van de platen zien we zelfs nog méér.