DE TUNNEL - Anna Woltz (Querido)

De tunnel is het nieuwste boek van Anna Woltz, een boek waar we naar uitkeken. Het is vóór jongeren en gáát over jongeren, net als Honderd uur nacht. Het hoofdpersonage is de veertienjarige Ella die polio heeft gehad, daar een mank been aan over hield en een negenjarig broertje heeft, Robbie, die geen nacht van haar zijde waakt, want hij weet zeker: zonder hem kan Ella niet ademen. Dat is een prachtig, poëtisch en warm-menselijk gegeven, en daar zit De tunnel vol mee. Het boek gaat niet alleen over Ella en Robbie, maar ook over de straatschooier Jay en het levendige, brutale meisje Quinn, die opgegroeid is met rijke ouders en nu het leven volledig wil leven. Leven, daar draait het hele boek om - het speelt in Londen in 1940, en dan vooral in de metrogangen, waar mensen 's nachts op de perrons slapen omdat de stad wordt gebombardeerd. 

Woltz schrijft weer zo soepel als altijd. Ze opent op vrijwel elke bladzijde kiertjes waardoor we in de ziel van deze jongeren en kinderen kunnen kijken. Dat doet ze - ook erg des Woltz' - in een filmisch decor en met een filmische buiteling van gebeurtenissen. Het zal er hard aan toe gaan voor deze vier, maar het hele verhaal wikkelt zich om dat wat het leven voortdrijft: liefde, vriendschap, waarheid en moed. Met een speciale vermelding voor het heel mooie schetsen van het belangrijkste bijpersonage (Sebastian, de oudere broer van Quinn) stel ik het hier nogmaals vast: Woltz is een geweldige auteur. En De tunnel getuigt daar opnieuw van.

 

232 pagina's, leeftijd: 12+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.  

HAAIENTANDEN - Anna Woltz (CPNB/Querido)

Er is al veel positiefs gezegd over het kinderboekenweekgeschenk van 2019, Haaientanden door Anna Woltz. En ik kan al die berichten alleen maar beamen: Haaientanden is opnieuw een verhaal dat de menselijke maat toont.

Hoofdpersonen zijn, zoals wel vaker in Woltz' werk, een jongen en een meisje die elkaar in eerste instantie niet direct leuk vinden, maar toch, door het verhaal en hun eigen avontuur heen, diep met elkaar verbonden zullen raken. Atlanta heeft besloten een daad te stellen: ze fietst om het IJsselmeer heen. En Finlay fietst vooral weg - weg van zijn moeder die zegt spijt van hem te hebben.

Het is weer vaak knikken geweest bij het lezen van dit boek: knikken van instemming, ja, zo praten kinderen, en ja, zo voel je je in zo'n situatie. Atlanta en Finley léven, ze fietsen je vanuit de bladzijden tegemoet.

Voeg daarbij prachtig sferische episodes (vooral de nacht in de hut) en een verwoording van de achterliggende reden van Atlanta's rit die raakt, en je hebt een warm, compleet verhaal, dat een van de hoogtepunten is in de reeks kinderboekenweekgeschenken die Nederland heeft gekend.

De tekeningen in dit boek zijn van Maartje Kuiper.

ALASKA - Anna Woltz (Querido)

Als Anna Woltz over een jongen of een meisje schrijft, dan worden wij die jongen of dat meisje. Anna kan aan de hand van niet al te ingewikkeld geformuleerde observaties zo goed overdragen hoe het is om nu juist de pech te hebben die haar hoofdpersoon heeft, dat wij ons volledig vereenzelvigen. In ALASKA, haar nieuwste en wéér geweldige boek, zijn dat zelfs een jongen én een meisje. Sven en Parker beginnen aan een brugklasschooljaar, en ze zijn allebei relatieve buitenstaanders, ze komen allebei 'van Mars'- Parker maakt de fout al in een van de eerste dagen haar liefde voor haar hond Alaska te belijden (op een wat ongewone manier) en Sven heeft een ernstige vorm van epilepsie. Moeizame bijkomstigheid: die twee hebben vrijwel meteen een hekel aan elkaar. Dat laatste draait Anna Woltz virtuoos om, en daarbij legt ze de achterliggende angsten en trauma's van de kinderen beetje bij beetje bloot.
Anna Woltz is een psychologieheldin, maar dan is er ook nog die heerlijke, licht-komische-maar-toch-heel-ernstige toon ('Als er een sport was die epilepsie heette, dan zou ik echt nooit van mijn leven op epilepsie gaan.') en een héél spannend en toch geloofwaardig plot. Plus: een heerlijke hoofdrol voor een prachtige hond, als een kleine referentie aan haar ook zeer goede boek RED MIJN  HOND.
Na GIPS, de Gouden Griffel van dit jaar, heeft ze 't dus gewoon wéér geflikt, super-Anna.
   

GIPS - ANNA WOLTZ (Querido)

De beste boeken zijn van alles tegelijkertijd. GIPS van Anna Woltz is zo'n 'beste boek'. Het is een romantische komedie, een familiefilm en een coming-of-age-verhaal in één. Het is spannend en grappig en ontroerend in één. Net als in haar vorige boek HONDERD UUR NACHT plaatst ze een aantal kinderen van ongelijke leeftijd bij elkaar in een bel van tijd en een bel van plaats. Bij GIPS: hoofdpersoon Fitz van 12 (plus zusje Bente), hunk Adam van 15 en de veel jongere Primula. Ze ontmoeten elkaar in een ziekenhuis, elk in dringende, levensdefiniërende omstandigheden, en het ziekenhuis raakt (op een mildere manier dan in HONDERD UUR NACHT) afgesloten van de buitenwereld, in dit geval doordat het ernstig sneeuwt. Daar, in die bepalende (bijna) eenheid van tijd en plaats laat Woltz haar personages groots en warmhartig elkaar afstoten en elkaar omarmen, en weer schrijft ze daarmee een uitmuntend boek. Door de humor van Woltz en haar goed gedoseerde gevoel voor absurditeit en dialoog, maar vooral ook door haar begrip en mededogen, is GIPS een voorhoede-verhaal. Wie het leest zou het wel op zijn hand willen schrijven, of desnoods op zijn voorhoofd: WAT. IS. DIT. GOED. 

HONDERD UUR NACHT - Anna Woltz (Querido)

Een nieuw boek van Anna Woltz is een belevenis - en zeker deze HONDERD UUR NACHT, omdat de achtergrond van het verhaal wel een heel bijzondere is: New York tijdens de orkaan Sandy. Vier kinderen schuilen zonder ouders in een huis, maar ook zonder elektriciteit en water. Terwijl de hoofdpersoon, Nederlandse Emilia smetvrees heeft én gezocht wordt door haar vader en moeder. Er staat dus heel wat spanning op dit onverwachte samenzijn, want ook Seth en zijn zusje Abby zijn niet ongeschonden door het leven gerold, en datzelfde geldt voor de op een filmster lijkende Jim.
Anna Woltz begrijpt haar personages. Dat blijkt ook weer uit dit warme boek. Er is een buiteling aan gebeurtenissen, maar ze vergeet nooit hoe elk van die vier kinderen zich voelt, en laat ons dichtbij ze komen. HONDERD UUR NACHT is opnieuw een gelukkig bewijs van Woltz' kunnen.

MIJN BIJZONDER RARE WEEK MET TESS - Anna Woltz (Querido)

Schreef iedereen maar zo wendbaar als Anna Woltz. Haar zinnen zitten lekker geolied in elkaar, ze lezen fijn en toch wil je geen enkele bijzin en geen enkele observatie of korte beschrijving missen. Al in heel wat boeken (bijvoorbeeld in RED MIJN HOND of EVI, NICK EN IK) liet ze haar brille zien, maar MIJN BIJZONDER RARE WEEK MET TESS straalt zo mogelijk nog meer. De hoofdpersonen Samuel en Tess zijn levensecht en hun verhaal is zowel van belang alsook voorstelbaar (soms heb je het idee dat Anna Woltz alleen maar naast die kinderen is gaan lopen om alles wat ze tegen elkaar zeiden en alles wat er gebeurde razendsnel te noteren, zo geloofwaardig steekt dit boek in elkaar), Woltz' grappen zijn écht grappig en de door haar aangebrachte ontroering ontroert ook écht, er worden waarheden gezegd over ouders en kinderen én MIJN BIJZONDER RARE WEEK MET TESS is ook nog eens flink spannend - oftewel: wat willen we nog meer van een boek? Anna Woltz schreef simpelweg een van de topste topboeken van deze jaren.

 

IK KAN NOG STEEDS NIET VLIEGEN - Anna Woltz (Leopold)

Luuk (13) en Ida (12) zijn twee van de vijfhonderd kinderen die na de Tweede Wereldoorlog drie maanden naar Denemarken worden gestuurd om aan te sterken. Ze komen op dezelfde boerderij terecht, en maken daar een zomer mee die hen doet groeien – niet enkel letterlijk.

IK KAN NOG STEEDS NIET VLIEGEN is opnieuw een blinkend boek in Anna Woltz’ toch al rijke oeuvre. Een boek, en zeker een historisch boek, binnenkomen, kan soms even doorzetten zijn. Bij Woltz is dat nooit zo. Ze schrijft zo wendbaar dat je het verhaal in dartelt en ongemerkt alle informatie meekrijgt die je moet weten. Luuk en Ida zijn volkomen geloofwaardig, en het boek raakt sterk aan diepere gronden. Een grote aanrader.