Posts tonen met het label jelmer soes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jelmer soes. Alle posts tonen

zaterdag 21 januari 2017

LICHAAM VAN LICHT - Jelmer Soes & Sanoj (Querido)

Heel, heel verheugend: er is een nieuw boek verschenen in de Slash-reeks. Jelmer Soes, die we kennen van zijn debuut RISK van een paar jaar geleden, schreef een boek over gameverslaving. Wat de Slashboeken betreft ben ik uiteraard enigszins bevooroordeeld, maar ik ben oprecht zeer enthousiast over deze mooie nieuwe roman. Slashboeken hebben meestal één jonge co-auteur, maar dat ligt bij dit boek anders. Sanoj bestaat uit verschillende personen, en Jelmer Soes legt in zijn nawoord heel goed uit waarom. Dat juist een boek dat gaat over het hebben van een tweede, digitaal leven en het hebben van een alias in een virtuele wereld een meerlagige, deels afwezige co-auteur heeft is niet meer dan passend. Het boek zelf voert je stap voor stap dichter in het hoofd van Jonas/Sanoj, met elke bladzijde beloop je een net weer wat ander level en dat dat zo subtiel en gedetailleerd gebeurt is de grote verdienste van de schrijver. Het allerknapste aan dit boek is misschien dat het eind niet eenduidig is en dat je ook na het dichtslaan de vele kanten die er aan het gamen zitten meeneemt. Een boek dat actueel is, dat je kennis laat maken met een wereld die je nog niet kende en dat je vervolgens tot nuances brengt: dat is een zeer puur Slash-boek. Een aanwinst voor de reeks. 

vrijdag 19 oktober 2012

RISK - Jelmer Soes (Gottmer)

Nieuwe stemmen in de jeugdliteratuur zijn onontbeerlijk. Dit is zó'n onontbeerlijk debuut: Jelmer Soes' RISK. Over Stiene, die door haar raadselachtige vriend Risk (eigenlijk: Kris) 'ST' wordt genoemd, Special Treatment. Over het huis dat zij - samen met andere 'hangjongeren' - hebben in de vorm van een houten speelkasteel. Maar eigenlijk over de moeilijke fase waarin je beseft dat je ouders hun handen niet meer als een dakje boven je hoofd houden (soms, zoals in dit boek: kúnnen houden) en waarin je op zoek moet naar andere daken. Maar hoe doe je dat? Waar kun je schuilen? Wie laat je bij jou schuilen? Deze onderliggende vragen zijn heel mooi vervat in dit boeiende verhaal. Je leest door, omdat je het einde wilt weten, maar intussen leer je Stiene, en toch ook Risk, steeds beter kennen. Het mooist aan het boek is de stijl. Jelmer Soes kan prachtig zintuiglijk schrijven én hij heeft een groot inzicht in mensen. Dat gaat nog een blinkende carrière opleveren. Let dus vanaf nu op zijn naam. Jelmer Soes!