ELKE DAG EEN DRUPPEL GIF - Wilma Geldof (The House of Books)

Een jongen die opgroeit met ouders die de foute keuze maken - ze zijn overtuigd NSB'er, vooral Maartens vader. Maarten zelf is elf als de Tweede Wereldoorlog begint, maar ook wat later, als leerling van de Reichsschule, ziet hij de andere kant niet. Integendeel, hij is trots op wie hij op die school kan zijn. En - hoe knap van de schrijfster - het is te begrijpen. Dat het te begrijpen is, is behalve door het sterke psychologische portret, ook aan het mooie perspectief te danken. Maarten vertelt het achteraf, want het boek begint na de oorlog, als hij zich zo lang mogelijk stil probeert te houden, in een onooglijk en onopvallend baantje. Maar dan ontmoet hij Hanne. En zij trekt en duwt aan hem, en Maarten laat aan zich duwen en trekken. Tot hij gaat praten. En dan komen alle nuances boven. Vooral dat laatste is zo knap aan dit boek. Ook voor de lezer verschuiven de oordelen voortdurend. En we gaan over onszelf nadenken: hoe fout, hoe goed zijn we, zouden we geweest zijn, en kun je dat eigenlijk wel zeggen? Een sterk boek, intrigerend en meeslepend, en vooral: zeer genuanceerd.

DE ZEEPRIDDER EN DE HEKS VAN HEINDE EN VER - Kristien In-'t-Ven en Mattias De Leeuw (Lannoo) - BORIS ZIET HET LICHT/GRAAG TRAAG, BORIS - Andrew Joyner (Abimo)

De auteurs die een boek op een heel simpel leesniveau kunnen schrijven dat ook nog eens grappig, swingend en spannend is zijn zeldzaam. In wat nu het tweede deel van de reeks over De Zeepridder is slaagt Kristien In-'t-Ven daar wel in. In een verhaal waarin de gebeurtenissen in een vrolijk tempo aan komen rollen weet ze ook echt goede grappen te maken. Sommige stukjes van het verhaal kun je heerlijk hardop lezen - ook al een goed criterium voor eerste leesboeken. De kleurrijke, beweeglijke tekeningen van Mattias De Leeuw voegen zeer veel schwung toe aan het boek. Soms zijn ze net zo puntig als de tekst, soms nemen ze de ruimte om in een eigen spread een decor te schilderen waardoor het verhaal werkelijk achtergrond krijgt.

De reeks over zwijntje Boris - uitgegeven door Abimo en vertaald door Aag Vernelen- is ook erg grappig. In een soort stripvorm lezen we (op het allersimpelste niveau!) over Boris die in het derde boek bang is in de nacht en in deel vier op klassenuitstap is en de boel flink versjteert. De tekeningen zijn van eenzelfde laconieke toon als de tekst en dat maakt deze serie van een zeldzaam aanstekelijk niveau.

IK BEN EIGENLIJK TOCH WEL HEEL ERG EEN BEETJE GEK OP JOU - Sylvia van Ommen (Leminscaat)

Door een mooi uitgespaard patrijspoortgaatje midden op de cover van haar nieuwste boek zien we het al: de aandoenlijke dierfiguren van Sylvia van Ommen zijn terug.
Dat is geweldig nieuws, want hoe hartveroverend waren haar tekeningen al in DROP en DE VERRASSING. Als we het nieuwe boek openslaan is het meteen al genieten van een in de spotlights staande balletcavia-op-skateboard (de hoofdpersoon, ik ga er tenminste vanuit dat het een cavia is) en meteen erna de beweeglijke silhouetjes van hetzelfde diertje op de schutbladen. En dan de laconieke zinnetjes op de volgende bladzijden, die samen het verhaal van een grote verliefdheid vertellen, en steeds beginnen met 'Ik ben...' Het is ongelooflijk genieten van elke bladzijde opnieuw. De tekeningen zijn precies en soepel, grappig en ontroerend. Het boek doet met je wat caviaatje ook gebeurt: het laat je vallen. Op hem. Op zijn verhaal. Op het heerlijke werk van Sylvia van Ommen.  

SNEEUWWITJE BREIT EEN MONSTER - Annemarie van Haeringen (Leopold)

Het omslag is al geweldig: een lief wit geitje breit een enorm donker grijnzend gevaarte, en in dat gevaarte staan de prachtige rode en witte letters van de titel en de auteur - heel mooie typografie door Tessa van der Waals. Het verhaal is vrolijk: een bedeesd breiend geitje waagt zich, uitgedaagd door Mevrouw Schaap, aan het vervaardigen van het ene monster na het andere. Dat geeft geweldige visuele mogelijkheden: als een waarlijke scène-koningin deelt Van Haeringen haar bladzijden in. Zo fris en afgewogen, maar ook dynamisch zie je het maar zelden. Elke spread (dubbele bladzijde) is - zoals gewoonlijk bij Van Haeringen - áf. En het monster is een lust voor het oog. Jammer dat hij weer ontmanteld moet worden, op het eind. Je krijgt veel zin in de verdere avonturen van Sneeuwwitje de geit, en haar wraakoefeningen met dit wildebeest.

  

VERKEERDE SOKKEN - Youp van 't Hek & Marije Tolman (Leopold)

Youp van 't Hek schreef een eenvoudig maar aanstekelijk verhaal over Sam die op een dag constateert dat de mensen om hem heen wel erg conformistisch omgaan met hun sokken: ze dragen altijd twee dezelfde! Sam bedenkt een ander plan. En als iedereen hem daarin volgt, bedenkt Sam... Een wensvervullend verhaal dus, en een pleidooi voor eigenzinnigheid. Maar eigenzinnig en origineel zijn vooral ook de tekeningen van Marije Tolman. Wat een plezier straalt er van haar werk! Het verhaal verbreedt en verlengt zich in haar platen, want er valt van alles te zien dat in de tekst niet vermeld wordt. In het klaslokaal, bij Sam thuis (die wonderlijke eenvormige kleding van Sams moeder en vader!) in het theater en op het vliegveld. De tekeningen laten zien dat eigenzinnigheid ook op heel veel andere terreinen nodig (en lonend) is. Fijn boek!
 
  

MOOI BOEK - Joke van Leeuwen (Querido)

Juich maar. Want er is weer een verrukkelijk boek van Joke van Leeuwen. Het heet MOOI BOEK, en de teksten zijn te lezen door beginnende lezers. Maar gelukkig ook door ons, door iedereen, want nu kunnen we bijvoorbeeld genieten van de korte dierenverhalen, van de raadsels op briefjes en van de strips met de figuurtjes Vurkie en Lepeltjie. Het is een duizend procent Van Leeuwenboek. Vanwege de laconieke humor en de springerige logica, uiteraard, maar ook omdat hier opnieuw de perfecte integratie tussen tekst en beeld wordt bereikt. De lol knispert van de pagina's. En er is een sterk evenwicht tussen de strips, de gedichten, de verhalen, de getekende alfabetten, en daardoor doet dit boek, dat een verzamelboek is, nergens aan als een bijeengeraapt troepie. Integendeel, het geheel is zorgvuldig samengesteld.
Misschien wel het aller-, allermooist zijn de grote schilderingen van de dieren die in de verhalen komen. Ren dus naar de boekhandel en bekijk de ezel op bladzijde 19, het wolfje op bladzijde 34 en mijn grote favoriet: het nijlpaard van pagina 11. Ja, bekijk ze, en koop daarna drie exemplaren van het boek. Twee om weg te geven aan beginnende lezers, en één voor jezelf. 

DE ONVERWACHTE HELD VAN KAMER 13B - Teresa Toten (Gottmer)

Niet alleen bij prentenboeken, ook bij young adultromans blijkt uitgeverij Gottmer een gelukkige hand van kiezen te hebben. Dit boek werd behoorlijk bejubeld in Canada en de Verenigde Staten, en dat is terecht: hoofdpersoon Adam is een jongen om van te gaan houden. Dat doe je eigenlijk al vanaf de eerste bladzijde, maar het wordt alleen maar sterker en sterker. Hij maakt deel uit van een groep superhelden - of eigenlijk: jongeren die in groepstherapie zitten vanwege hun obsessief-compulsieve stoornis en zichzelf een superhelden-alibi aangemeten hebben. Adam, die Batman wordt genoemd, is zo'n jongen die zich de zorgen van iedereen om zich heen aantrekt en probeert het goede voor ze te doen. Wat hem uiteraard flink kan opbreken. Gelukkig is daar Robin, het meisje op wie hij verzengend verliefd wordt.
Het boek kent een flinke plot, waardoor je soms als in een achtbaan door en door wilt lezen. Maar het doet je ook voelen hoe het is om te móéten tellen en te móéten tikken. Voeg daar hartverwarmende bijfiguren aan toe (Adams kleine halfbroertje, de wezenloze mede-patiënt Thor, en Adams beste vriend Ben) en je krijgt een behoorlijk uitzonderlijk (want spannend, grappig, intens en ook droevig) boek.

DE ONVERWACHTE HELD VAN KAMER 13B werd vertaald door Esther Ottens.