Hoe zet je een kinderverhaal op? Niemand die dat zo goed wist als Astrid Lindgren. Ik lees en herlees de Zweedse grootmeesteres van tijd tot tijd en altijd met bewondering en plezier. In SPROOKJES ONDER DE KERSENBOOM zijn vrijwel al haar korte verhalen (opnieuw) samengebracht. We vinden er vertellingen in die ook apart gepubliceerd zijn, zoals bijvoorbeeld Lindgrens eerste korte verhaal, IN SCHEMERLAND, dat een prachtig prentenboek werd met onze eigen Marit Törnqvist, of SPEELT MIJN LINDE, ZINGT MIJN NACHTEGAAL. Elk verhaal vangt de lezer in de eerste zinnen. Die zijn bij Lindgren vaak hemels helder én intrigerend: 'Wij hebben thuis een draakje gehad.' Of: 'Er was eens een prinsesje dat dood was.' Natuurlijk vinden we de echte Lindgren-ingrediënten op vrijwel alle bladzijden: de onomwonden keuze voor de kinderen, de lol van het spelen en van de no-nonsense, de natuur- en dorpsachtergrond en het niet uit de weg gaan van onderwerpen als armoede, dood en ongeluk. Maar ook: de grote rol voor de fantasie. Er zijn kleine mannetjes (voorlopers van Karlsson op het dak), onzichtbare tweelingzusjes en poppen die tot leven komen. Tekenaar Alex de Wolf voorzag alle verhalen van zwart-wit illustraties en maakte een mooi nieuw omslag. SPROOKJES ONDER DE KERSENBOOM, kortom, is een van die tijdloze Lindgrenboeken die je ieder kind graag zou voorlezen.
Bij uitgeverij Van Holkema & Warendorf maakte Arend van Dam furore met grote boeken met korte verhalen over de Nederlandse geschiedenis (LANG, LANG GELEDEN... het begin van een hele reeks). Nu is er een kleine afgeleide serie: boeken op zeer simpele leesniveaus (AVI) over belangrijke personen in de geschiedenis. Er zijn er over de eerste man op de maan, over Leonardo Da Vinci en over Antony Fokker, maar ik las die over Albert Einstein, Piet Mondriaan en Rembrandt van Rijn. Een interessant concept, en het is allemaal al te lezen in groep 3 en groep 4 (maar oudere lezers mogen natuurlijk ook naar deze boeken grijpen!). Tekenaar Alex de Wolf leverde een uitzonderlijke prestatie: zijn vele kleurentekeningen zijn een boek op zich. In los gekwaste kaders vat hij vele dioramaatjes, waarin hij soms heel virtuoos de kunst van Mondriaan of Rembrandt een ontmoeting aan laat gaan met zijn eigen, vertrouwde tekenstijl. Sterk werk!
