WIE WIL ER NOU GÉÉN VIOLIST WORDEN - Erna Sassen & Geert Gratama (Zwijsen) - WEERWOLFRAKET - Paul van Loon & Hugo van Look (Leopold) - IK BEN NET ALS JIJ - Paul van Loon & Hugo van Look (Zwijsen)

Uitgeverij Zwijsen gaf een geestige reeks strips uit voor kinderen uit de hoogste groep van de basisschool. In Wie wil er nou géén violist worden? vertelt Erna Sassen in hoog en vrolijk tempo over de vriendinnen Suzy en Indra die moeten bepalen naar welke middelbare school ze gaan. Hun ouders hebben allerlei argumenten voor de ene of de andere school, maar voor de meisjes geldt maar één echt argument: die knappe muziekleraar. In veel hilarische tekeningen laat tekenaar Geert Gratama de meisjes alle kanten op slingeren. Heel komisch is ook de running gag van het steeds googelen van allerlei moeilijke woorden.

Dat Paul van Loon van onschatbare waarde is voor het collectieve Nederlandse leesplezier heb ik hier vaker betoogd, maar het onlangs verschenen Weerwolfraket is daar weer een voorbeeld van. Van Loon gaat niet op zijn hurken zitten. Dit keer neemt hij zijn hoofdpersonen Dolfje en Noura mee naar een opvoering van Midzomernachtsdroom van Shakespeare. Niet het eerste toneelstuk waar je voor beginnende lezers aan zou denken, maar in de handen van Van Loon (en zijn hoftekenaar Van Look) blijft alles toch toegankelijk. 

Overigens verschijnen er ook heel regelmatig AVI-boekjes bij uitgeverij Zwijsen onder de paraplu 'AVI-lezen met Paul van Loon'. De aardigste van de laatste worp vond ik ik ben net als jij, waarin een vleermuisje op zoek gaat naar wie hij is. Natuurlijk komt er een vampier in voor (dit is een Van-Loon-boek!), maar grappige vondst: het verhaal wordt - op M3-niveau - af en toe onderbroken door de schrijver zelf, die plagerig komt zeggen dat hij al weet hoe het verder gaat en de lezer maant om door te lezen. In dit boekje doen de stralend heldere tekeningen van Hugo van Look uiteraard ook goede dienst.

 

 

DE DRAKENBERG - Paul van Loon, tekeningen van Hugo van Look (Leopold)

Dit najaar verscheen deel tweeëntwintig (!) in de Dolfje-Weerwolfje-serie. Daarmee is het zéker de langst lopende Nederlandse kinderboekenserie van de laatste decennia, maar ook een van de meest langlopende ooit. Henri Arnoldus kwam met Tup en Joep tot twintig, Dick Laan schreef negentwintig Pinkeltje-boeken, de serie Wipneus en Pim kende zevenendertig delen, maar werd door diverse auteurs geschreven, en ja: de oorspronkelijke Kameleon-serie van Hotze de Roos had zestig delen. Om De Roos in te halen moet Van Loon dus nog even door, maar wie zegt dat dat niet zal gebeuren? De nieuwe delen van Dolfje zijn nog altijd fris.

Dat geldt zeker voor De Drakenberg, en dat is omdat het verhaal zich dit keer in Japan afspeelt. Dolfje gaat met vader en moeder, plus Timmie en neef Leo (die zo geinig praat en ook weerwolf is) naar het verre land, maar krijgt van opa een opdracht mee. Dolfje moet in Japan een oude kunstenaar ontmoeten die Hokusai heet, en hij moet hem een pakje overhandigen. In dat pakje blijkt later een hoed te zitten, de zogenaamde Tweelinghoed. Met die hoed moet een ziek meisje, dat zich vertoont in de gedaante van een ziek wit vosje, gered worden. Maar natuurlijk zijn er tegenkrachten: rode vossen stelen de hoed.

Wat volgt is een bijzonder avontuur. Het lukt Paul van Loon om de fans van Dolfje op heel natuurlijke wijze met de kunst en cultuur van Japan in aanraking te laten komen. Zo komen zowel de beroemde golf van de klassieke kunstenaar Hokusai als de berg Fuji voorbij. Maar zelfs begrippen als yokai, kitsune en torii worden op soepele wijze in het spannende verhaal ingepast. Compliment ook voor de tekeningen van Hugo van Look, die alles nog kleurrijker én toegankelijker maken. Aan het eind van het boek vertelt Van Loon over zijn eigen reis naar Japan. Daaruit blijkt zijn liefde en bewondering voor het land, een liefde en bewondering die hij op tintelende wijze om heeft weten te zetten in een avontuur van zijn geliefde personages.    

184 bladzijden, leeftijd: 7+. Koop dit boek bij je lokale boekhandel, of bestel het hier.

DOLFJE ONTVOERD! - Paul van Loon, met tekeningen van Hugo van Look (Leopold)

Het is bijna niet te geloven, maar Dolfje ontvoerd! is het eenentwintigste deel uit de Dolfje-Weerwolfje-reeks. Het éénentwintigste deel! Series die het zo lang volhouden zijn zeldzaam, maar series die een fris eenentwintigste deel hebben zijn dat zeker.

Natuurlijk zijn er de vaste elementen: hoofdpersoon Dolfje verandert bij volle maan in een weerwolfje, net als zijn vriendinnetje Noura. Dolfjes liefhebbende adoptieouders zijn van de partij (leuk detail blijft dat Dolfjes vader van ánders houdt en dus soms een jurk draagt), broer en beste vriend Tim, Dolfjes opa - en natuurlijk neef Leo, die altijd goed is voor vrolijke taalverkwanselingen: 'Leo begrijptst er geen mallemoersleutel meer van'.

Het verhaal is - zoals altijd - op een aangename manier spannend. Dolfje wordt dit keer ontvoerd door zijn biologische ouders, die geld aan hem willen verdienen. Als bewaker hebben ze een soort oger ingehuurd die Stronk heet (wellicht een kleine Van Loon-knipoog naar Roald Dahls Juffrouw Bulstronk?) - en natuurlijk wordt er een reddingsoperatie op touw gezet.

Maar het charmantst is - ook zoals altijd - Van Loons warmte. De hele reeks is een pleidooi voor vriendelijk zijn, voor vriendschap, voor liefde, en specifiek dit boek spiegelt die algemene waarden vooral in de boodschap dat geadopteerd zijn niets met wel of niet 'echt' zijn te maken heeft. Voeg daarbij de fijn-heldere tekeningen en de kleine absurde grapjes (bij aardrijkskunde moeten Dolfje en Noura bijvoorbeeld serieus leren waar Babyloniënbroek ligt) en je hebt - deel éénentwintig! - weer een vintage Van Loon/Van Look. Hulde aan de makers, aanstichters van heel, heel veel leeslol.

196 pagina's, leeftijd: 6+
Bestel dit boek bij je lokale boekhandel, of anders hier.  

ALLEMAAL ONZIN - Paul van Loon, met tekeningen van Hugo van Look (Leopold)

Het nadeel van grote, bekende en succesvolle series kan zijn dat de ándere boeken van een schrijver minder aandacht krijgen. Ik weet niet of dat per se het geval is met Dolfje Weerwolfje en Paul van Loon, maar feit is dat ik zijn twee boeken Wat ritselt daar? en Wat fluistert daar? niet kende. Zonde, want het zijn fijne, speelse verhalenbundels. Gelukkig zijn de twee boeken nu verzameld in Allemaal onzin, een mooie grote uitgave van uitgeverij Leopold.

De korte voorleesverhalen gaan over het jongetje Vladimir en zijn achter het behang wonende vriendje Onzin. Dat is een wezentje van één colaflesje hoog, dat soms wat doet denken aan Karlsson uit Karslsson op het dak van Astrid Lindgren. Vladimir beleeft grappige wonderavontuurtjes, want alles wat hij bedenkt wordt waar gemaakt door Onzin. Het wezentje neemt Vladimir zelfs mee naar Het Land Achter Het Behang.

Het charmante van dit boek is de dolle fantasie, die toch beteugeld is in kleine episodes en daardoor nooit vervreemden. In sommige afleveringen doet Van Loons schrijven hier aan een mix van Paul Biegel en Toon Tellegen denken. Erg leuk is bijvoorbeeld de hoedenboom waar Vladimir een goochelhoed vanaf plukt, waar 'meteen een konijn uit komt. Dat heb je met goochelhoeden.' Maar even later komt er ook een goochelaar uit. 'Dat was de goochelaar,' zegt Onzin. 'Die deed een dutje in zijn eigen hoed.'

Ook de heldenpantoffels zijn leuk, en een nieuwe sport, neusbal, waarbij Onzin en Vladimir, omdat papa en mama zo luidruchtig naar voetbal zitten te kijken, een nieuwe balsport uitvinden (schuif de bal voort met je neus). Als papa nog even naar zijn slapende zoon komt kijken, mompelt die dat het een 2-2-gelijkspel was. Papa kijkt verbaasd op - hoe kan zijn zoontje dat weten? Op tv werd de wedstrijd ook 2-2.

Zo zijn er steeds kleine grapjes waaraan Van Loon duidelijk schrijfplezier beleefde. Erg warm is de afloop van het boek, waar Vladimirs opa een mooie rol in speelt en tijden en leeftijden mooi door elkaar  lopen. Allemaal onzin is een echte aanrader voor alle kleuters en al hun voorlezers.   

BOSCH, HET VREEMDE VERHAAL VAN JEROEN, ZIJN PET, ZIJN RUGZAK EN DE BAL... - Thé Tjong-Khing (Leopold) - OP ZOEK NAAR JEROEN, BOSCH IN ZIJN SCHILDERIJEN - Paul van Loon (Leopold)

In 2016 is het vijfhonderd jaar geleden dat de schilder Jheronimus Bosch stierf. Bij uitgeverij Leopold - vermaard in boeken voor kinderen over kunst - verschenen twee boeken die hiernaar vooruitwijzen. In beide boeken verdwaalt iemand in de vreemde wereld van de wezens van Bosch.

Meestertekenaar Thé Tjong-Khing laat in BOSCH het jongetje Jeroen van een klif vallen. Hij heeft een rugzakje om en een netje met een bal erin in zijn hand. Wat volgt, in dit tekstloze groot-formaat prentenboek, is een fascinerend verhaal (ja, verháál) waarin Jeroen zijn bal en zijn rugzak bij zich moet zien te houden, maar ook allerlei mensen en wezens moet helpen, en zelfs twee kinderen en een engelenmeisje moet bevrijden. Het is een boek dat samen met KUNST MET TAART - ook dit jaar verschenen - hoort bij het beste dat Thé ooit maakte en ook hoort bij het beste van alle kinderboeken die er dit jaar uitkwamen. Wat een plezier, wat een brille, wat een beheersing, wat een vertelling.

Paul van Loon liet zichzélf in de wereld van Bosch verdwalen. Hij beschrijft zijn nachtmerrie-achtige reis, die naar eigen zeggen voor hem griezeliger is dan de wereld van zijn Griezelbus-verhalen. Het leesboek wordt compleet gemaakt door vele reproducties van (uitsnedes van) Bosch' werk. Dat zorgt ervoor dat kinderen veel en veel beter naar het werk van deze schilder gaan kijken. Wérkelijke kunsteducatie dus, in de vorm van een toegankelijk verhaal.
Kunstboeken voor kinderen - zo moet het.