WAT ALS DIT HET IS - Becky Albertalli & Adam Silvera (Blossom Books)

Twee grootheden van de hedendaagse Amerikaanse young-adult-boekenwereld schreven samen een boek. Adam Silvera kennen we van drie boeken, die in het Nederlands vertaald worden door uitgeverij Clavis (onlangs verscheen het eerste, Op het eind gaan ze allebei dood, zie eerdere bespreking) en Becky Albertalli is natuurlijk de schrijfster van het inmiddels wereldberoemde Love, Simon - vooral ook wereldberoemd door de film. In dit boek ontmoeten twee jongens elkaar in New York, Arthur (vrolijke musicalfan zonder ervaring in de liefde) en Ben (romantische tobber met één recente mislukte relatie achter de rug). De hoofdstukken zijn om en om vanuit Ben en Arthur geschreven, waarbij Adam over Ben en Becky over Arthur schreef. De jongens zien elkaar in een postkantoor en er is instant aantrekkingskracht. Arthur verzint een plan om Ben terug te vinden, wat ook lukt, maar: Arthur zal maar heel kort in New York zijn en moet daarna naar college, ergens ver weg. Daar gaat het boek dan ook over: hebben de jongens recht op hun relatie? Gaan ze het aan - ondanks de tijd? Wat is de rol van hun vrienden? Kun je je vrienden tijdelijk wel op een tweede plan zetten? En wat als een eerste date mislukt? Kun je dat een eerste date gewoon overdoen - maar dan beter? Geeft het leven je tweede kansen?
Ik heb enorm van dit boek genoten. Hoewel het bol staat van de verwijzingen naar de moderne Amerikaanse cultuur gaat het over zoveel fundamenteels dat dat helemaal niet stoort. Het boek swingt, maar het doet je ook nadenken. Het neemt je meteen in voor zowel Ben als Adam en biedt werkelijk het beste wat de twee auteurs in zich hebben. En: fijn dat het zo snel in het Nederlands verkrijgbaar was - het verscheen gelijk met de Amerikaanse editie!

Dit boek werd vertaald door Margot Reesink.

OP HET EINDE GAAN ZE ALLEBEI DOOD - Adam Silvera (Clavis)

Silvera is een in de Verenigde Staten zeer populaire young-adult-auteur. In Nederland was hij tot nog toe behoorlijk onopgemerkt, maar daar komt in lawinetempo verandering in: al zijn vier boeken komen binnen anderhalf jaar in vertaling uit. Bij Blossom Books verschijnt binnenkort zijn boek What if it’s us, hij schreef het samen met Becky Albertalli (die van Love, Simon), en Clavis publiceert deze winter More happy than not en een paar maanden later al History is all you left me. En onlangs was er dus de vertaling van They both die at the end, zijn allerbekendste boek.

In al zijn boeken komen jongens voor die op jongens vallen, en dat is in Op het einde gaan ze allebei dood dus ook het geval. Het verhaal gaat over Mateo (18) en Rufus (17). Ze kennen elkaar in het begin van het boek niet, maar daar komt verandering nadat ze allebei hun dood aangezegd krijgen en de app Last Friend downloaden, waarmee je in contact kunt komen met lotgenoten: zij die ook gaan sterven.

Ja. Sterven. De samenleving uit Op het einde gaan ze allemaal dood lijkt bijna volledig op de onze, alleen bestaat er zoiets als Death Cast: een ‘service’ die je waarschuwt dat je binnen 24 uur dood zult gaan. Wat volgt is een boek vol emoties (want van wie ga je afscheid nemen? En hoe doe je dat? En wat is leven eigenlijk? Trek je je op het eind terug op je kamer of ga je juist voor zoveel mogelijk nieuwe ervaringen?), en die zijn soms verfijnd en soms nogal van-dik-hout geformuleerd. Zie bijvoorbeeld deze passage, door Silvera genoteerd nadat Mateo een dakloze een flink geldbedrag geeft: ‘Ik kan misschien geen kanker genezen of de honger de wereld uit helpen, maar een klein gebaar maakt soms een groot verschil. Dat zag ik natuurlijk niet tegen Rufus, want mijn klasgenoten lachten me altijd uit als ik zulke dingen zei, en niemand zou zich slecht moeten voelen omdat hij goed probeert te doen.’

Nee, van de stijl moet dit boek het niet hebben. Van de geloofwaardigheid misschien ook niet altijd. Maar wel van de spanning. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de klok: van 0:22 uur tot aan 22:36 uur, in korte stukjes, afwisselend vanuit Mateo of Rufus – of anderen. Daarmee wordt het een echt lekker doorlees-boek. Dat kan Silvera goed: je nieuwsgierig houden, leeshonger opwekken en in lichte porties tóch belangrijke levensvragen aansnijden. Een boek dat je misschien geen literaire prijs zou geven, maar dat wel toegankelijk én ambitieus en voor veel lezers even meeslepend als roerend is. Wie dat voor elkaar krijgt en ook nog eens zo vanzelfsprekend over de jongensliefde schrijft, vergeef je zelfs de gruwelijk flauwe eerste zin van zijn nawoord: ‘Ik heb alweer een boek geschreven en het overleefd!’   

Dit boek werd vertaald door Lies Lavrijsen en Tine Poesen.